معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٤٧٤ - احترام پيران

مرحبا از براى او مى‌نويسد». [١]

و فرمود:«هر كه نزد برادر مسلم خود آيد و او را اكرام كند،خداى-تعالى-را اكرام كرده است». [٢]

روزى آن حضرت به اسحق بن عمار فرمود كه:«اى اسحق!به دوستان من هر قدر توانى احسان كن،كه هيچ مؤمن احسان به مؤمنى نكرد و اعانت او ننمود مگر اينكه صورت ابليس را خراشيد.و دل او را مجروح ساخت». [٣]

و از جمله امورى كه آدمى را به اكرام و تعظيم مردم وا مى‌دارد،آن است كه:به تجربه ثابت شده است كه:هر كه به هر نظرى مردم را مى‌بيند مردم نيز به آن نظر به او نگاه مى‌كنند و او را مى‌بينند.

آرى:هر كس هر چه مى‌كارد مى‌درود.

همينت پسندست اگر بشنوى كه گر خاركارى سمن [٤]ندروى
و بدان كه:-همچنان كه مذكور شد-اكرام و اعزاز جميع طبقات مردم،به قدرى كه سزاوار ايشان است از جمله اعمال محموده است.و سزاوار آن است كه:انسان بعضى از اصناف مردم را به زيادتى تعظيم و اكرام،اختصاص دهد،و از آن جمله اهل علم و فضل و صاحبان ورع و تقوى است.زيرا كه در اخبار بسيار تأكيد شديد در اكرام و تعظيم اين دو طبقه جليله وارد شده.

احترام پيران

و از آن جمله پيران و ريش سفيدان اهل اسلام است،كه زيادتى اكرام و احترام ايشان بر جوانان لازم و متحتّم است.

و حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-فرمود كه:«هر كه مراعات كند فضل بزرگتر از خود را به جهت زيادتى سنّ او،و احترام كند او را،خداى-تعالى-او را از ترس روز قيامت ايمن مى‌گرداند». [٥]

و از حضرت صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«بزرگ شمردن شيخ پير،و تعظيم او،تعظيم و بزرگ شمردن خدا است». [٦]