أبو بصير مى‌گويد:به خدا قسم كه هر وقت غم و اندوهى از امر دنيا به من مى‌رسيد چون به فكر اين‌ها مى‌افتادم از آن فارغ مى‌شدم و ديگر از براى من غصه از امر دنيا باقى نمى‌ماند». [١]

و فرمود كه:«ياد مرگ،خواهش‌هاى باطل را از دل زايل مى‌كند.و گياههاى غفلت را مى‌كند.و دل را به وعده‌هاى إلهى قوى و مطمئن مى‌گرداند.و طبع را رقيق و نازك مى‌سازد.و هوا و هوس را مى‌شكند.و آتش حرص را فرو مى‌نشاند.و دنيا را حقير و بى‌مقدار مى‌سازد.و بعد از آن فرمود:اين معنى سخنى است كه پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-فرمود:«تفكّر ساعة خير من عبادة سنه».يعنى:«فكر كردن يك ساعت،بهتر است از عبادت يك سال». [٢]

و اين در وقتى است كه آدمى طنابهاى خيمه خود را از دنيا بكند و در زمين آخرت محكم ببندد.و شكّ نداشته باشد كه كسى كه اين چنين،مرگ را ياد كند رحمت بر او نازل مى‌شود.

و بعد از آن فرمود كه:«مرگ،اول منزلى است از منازل آخرت و آخر منزلى است از منازل دنيا،پس خوشا به حال كسى كه در منزل اوّل او را اكرام كنند». [٣]

بلى اى برادر!عجب و هزار عجب از كسانى كه مرگ را فراموش كرده‌اند و از آن غافل گشته‌اند و حال اينكه از براى بنى آدم امرى از آن يقينى‌تر نيست.و هيچ چيز از آن به او نزديكتر و شتابان‌تر نيست.

« أَيْنَمٰا تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ ».يعنى:«هر جا كه بوده باشيد مرگ شما را در خواهد يافت اگر چه در برجهاى محكم داخل شده باشيد». [٤]

كدام باد بهارى وزيد در آفاق كه باز در عقبش نكبت خزانى نيست
مروى است كه:«هيچ خانواده‌اى نيست مگر اينكه ملك الموت شبانه روزى پنج مرتبه ايشان را بازديد مى‌نمايد». [٥]

و عجب است كه:آدمى خيره سر،يقين به مرگ دارد و مى‌داند كه چنين روزى به او خواهد رسيد و باز از خواب غفلت بيدار نمى‌شود و مطلقا در فكر كار ساختن آنجا نيست.

[١] وسائل الشيعه،ج ٢،ص ٦٤٩،باب ٢٣ ح ٣،از ابواب احتضار.

[٢] بحار الأنوار،ج ٦،ص ١٣٣،ح ٣٢.و مصباح الشّريعه،باب ٨٣،ص ٤٥٥.

[٣] مصباح الشّريعه،باب ٨٣،ص ٤٥٧.

[٤] نساء،(سورۀ ٤)آيۀ ٧٨.

[٥] كافى،ج ٣،ص ٢٥٦،تحت رقم ٢٢ و ٢٣.