معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ١٠٦ - تلقين ترجمه عقايد به اطفال

واجب است و مجرد تصديق ظنى كه به مرتبه اخيره است كافى نيست». [١]

تلقين ترجمه عقائد به اطفال

و مخفى نماند كه:سزاوار آن است كه طفل را در ابتداى تميز و ادراك،تلقين به ترجمۀ عقايد مذكوره نمايند تا آنها را حفظ كند و بر صفحه خاطر نقش نمايد.و به تدريج معانى آنها را تعليم نمايند تا معانى آنها را بفهمد و سبب نشو و نماى او بر اين «رسوخى» [٢]در قلب او حاصل مى‌شود و از براى او اعتقاد به هم مى‌رسد،اگر چه هيچ دليل و برهانى از براى او نباشد.و اين از فضلهاى غير متناهيه الهيه است كه در ابتداى نشو،دل انسان را محل ايمان مى‌كند بى‌دليل و برهان.[١] و ليكن اين اعتقاد در ابتدا خالى از وهن و ضعف نيست و ممكن است به سبب شبهات،ازاله شود و بايد آن را در دل اطفال و ساير عوام به نحوى راسخ نمود كه متزلزل نشوند،و طريق آن اين نيست كه به او مناظره و جدل تعليم شود يا به خواندن و مطالعه كتب كلاميه و حكميّه اشتغال نمايد،بلكه بايد مشغول شود به تلاوت قرآن و تفسير قرآن و خواندن احاديث و فهميدن معانى آنها و مواظبت كند به وظايف عبادات و طاعات، و به اين سبب روز به روز اعتقاد او قوى‌تر مى‌گردد،و به سبب آنچه از ادله قرآنيه و حجتهاى معصوميّه گوشزد او مى‌شود و به واسطۀ نورى كه به تدريج از عبادات بر دل او مى‌تابد.

و بايد اجتناب كند از مصاحبت صاحبان مذاهب فاسده و آراء باطله و ارباب مناظره و جدل و اصحاب تشكيك و شبهات،بلكه از صحبت اهل هوا و هوس و ابناى دنيا،و مجالست نمايد با اتقيا و صالحين و اهل ورع و يقين،و ملاحظه نمايد طريقه و رفتار ايشان را در خضوع و تذلل در نزد پروردگار.

پس ابتدا تلقين عقايد،مثل انداختن تخم است در زمين سينه و ساير امور،شبيه به آب دادن و تربيت كردن است تا نمو كند و قوّت گيرد و درختى حاصل شود كه ميوه آن رسيدن به قرب خداوند احد و سعادت ابد است.و بايد محافظت كند خود را از شنيدن جدل و كلام شبهات باطلۀ«متكلمين»،[٢]زيرا كه فساد مجادله و مناظره كلاميين بيش از