معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٣٨٨ - فضيلت فقير حريص بر غنى حريص

نمى‌توانيم.زيادتى اموال خود را پيش مى‌فرستند و ما نداريم.حضرت فرمود:از من به فقرا بگو كه:هر فقيرى كه از براى خدا صبر كند،سه خصلت از براى او هست،كه از براى اغنيا نيست:

يكى آنكه:در بهشت،غرفه‌هائى هست كه:اهل بهشت نگاه به آنها مى‌كنند، همچنان كه اهل زمين نگاه به ستارگان مى‌كنند.داخل آنها نمى‌شود مگر پيغمبر فقير يا شهيد فقير يا مؤمن فقير.

دوم آنكه:فقرا پانصد سال پيش از اغنيا داخل بهشت مى‌شوند.

سوم آنكه:هرگاه غنى بگويد:«سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله الاّ اللّه و اللّه اكبر».و فقير نيز بگويد،ثواب غنى مقابل فقير نمى‌شود،اگر چه ده هزار درهم به او در راه خدا انفاق كند.و همچنين ساير اعمال خير.

پس آن شخص برگشت و به فقرا گفت:گفتند راضى شديم». [١]

و همين قدر كافى است در ترجيح فقر بر غنا كه بهترين موجودات و خاتم پيغمبران فقر را بر غنا اختيار كردند،با وجود قدرت بر غنا.

و فرمودند:«الفقر فخرى».يعنى:«فقر،فخر من است». [٢]

و فرمود:«خدايا مرا با فقرا محشور كن». [٣]

و سيد اولياء،خود را مسكين و فقير ناميد.و هرگز فراغت و اطمينان قلبى كه از براى فقير است از براى غنى ميسّر نيست.چيزى كه از براى غنى هست،ثواب بذل و عطا و انفاق در راه خدا است.

و معلوم نيست كه ثواب خود صفت فقر از اين‌ها كمتر باشد.علاوه بر اين،ثواب هر عبادتى از فقير-همچنان كه دانستى-بالاتر است از ثواب عبادت غنى.و اگر هيچ فضيلتى ديگر از براى فقير بر غنى نباشد همان بس است كه ذلت محاسبۀ روز قيامت،و معطلى حساب از براى او نخواهد بود.

فضيلت فقير حريص بر غنى حريص

دوم در اين كه:آيا فقير حريص،كه دل او بسته به دنيا باشد بدتر است،يا غنى حريص بخيل؟و سخن در فقيرى است كه:طالب حرام نباشد و غنى‌اى كه حقوق واجبه