معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٥٨٥ - مواضعى كه غيبت در آنها جايز است

حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-فرمود كه:«هركه متعهد شود محافظت آنچه ميان دو فك او است كه زبان باشد و آنچه ميان دو پاى او است،من از براى او بهشت را متعهد مى‌شوم». [١]

و فرمود:«هر كه محفوظ باشد از شرّ شكم و فرج و زبان خود،پس به تحقيق كه از همه شرور محفوظ است». [٢]

شخصى به آن حضرت عرض كرد كه:«راه نجات چيست؟فرمود:زبان خود را نگاهدار». [٣]

و ديگرى عرض كرد كه:«از چه چيز بيشتر بر من ترسيده شود؟زبان او را گرفت.و فرمود:اين». [٤]

و فرمود:«بيشتر چيزى كه مردمان را داخل جهنم مى‌كند زبان است و فرج». [٥]

و فرمود:«چون فرزند آدم داخل صبح شود همه اعضا و جوارح او متوجه زبان گردند و گويند:در حق ما از خدا بترس،زيرا:اگر راست باشى همه ما راستيم و اگر تو كج شوى همه ما كج مى‌شويم». [٦]

و مروى است كه:«هر روز صبح،زبان به اعضا مى‌گويد:«كيف اصبحتم»چگونه داخل صبح شديد و چگونه است حال شما؟گويند:اگر تو ما را به حال خود بگذارى امر ما به خير و خوبى است». [٧]

و نيز از آن حضرت مروى است كه:«خدا زبان را عذاب كند به عذابى كه هيچ يك از اعضا و جوارح را آن عذاب نكند.زبان گويد:پروردگارا!مرا عذابى كردى كه هيچ يك از ساير اعضا و جوارح را چنين عذابى ننمودى؟خطاب رسد كه:يك كلمه از تو سرزد كه به مشرق و مغرب رسيد كه به واسطه آن خونهاى محترم بر زمين ريخته شد.و مالها به نهب و غارت رفت.و فرج حرام برباد رفت.به عزّت خودم قسم كه تو را عذابى نمايم كه هيچ يك از جوارح و اعضا را چنان عذاب نكنم». [٨]

و حضرت أمير المؤمنين-عليه السّلام-فرمود كه:«مرد در زير زبان خود پنهان