فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٨٧
(احترام)
(١) وسائل الشيعة ١٢/ ٩٧ - ١٠٠ ^
(٢) ١٠٠ ^
(٣) هداية الامة ٥/ ١٥٦ – ١٥٧
(٤) مسالك الافهام ١/ ٧٩ : جواهر الكلام ٢٦/٤
(٥) کشف اللثام ٨/ ٢٣٠ ؛ مسالك الافهام ٩/ ٤٧٢
کراوات
کراوات: پارچه اِی مخصوص آقاِیان که به دور ِیقه پِیراهن بسته و روِی سِینه آوِیزان مِی شود.
اِین عنوان به مناسبت در مسائل مستحدثه و استفتائات آمده است.
آِیا استفاده از کراوات جاِیز است ِیا نه؟ برخِی احتِیاط را در ترک استفاده از آن دانسته اند. (١) برخِی گفته اند: سزاوار نِیست مؤمن با زدن کراوات، خود را از زى مؤمنين خارج نماِید. (٢) بــرخــِی نــِیـز گفته اند: در صورتِی که استفاده از آن منجر به تروِیج فرهنگ منحط غربِی شود، جاِیز نِیست. (٣) در هر صورت نمازگزاردن با کراوات، موجب بطلان نماز نِیست. (٤)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) استفتائات (بهجت) ٢/ ٤٩ ؛ . ؛ جامع الاحكام (صافِی) ٢/ ١٨٠ ٢
(٢) استفتائات جدِید (تبرِیزِی) ٢/ ٤٧٦.
(٣) توضِیح المسائل مراجع ٢/ ١٠١٤
(٤) مجمع المسائل ١/ ١٥٨ ؛ جامع المسائل (فاضل) ١/٨٢.
کراهت
کراهت: از احکام پنج گانه تکلِیفِی
کراهت از احکام شرعِی تکلِیفِی غِیر الزامِی و عبارت است از بازداشتن شارع مکلف را از انجام دادن کارِی با رخصت ارتکاب آن به چنِین عملِی در اصطلاح مکروه گفته مِیشود. از اِین گونه نهِی به نهِی تنزِیهِی نِیز تعبِیر کرده اند. (١) کراهت به معناِی ِیاد شده اصطلاحِی نزد فقها است؛ لِیکن در رواِیات کراهت به معناِی اعم از حرمت و کراهت اصطلاحِی (مرجوحِیت) بسِیار به کار رفته است؛ (٢) بلکه برخِی گفته اند کراهت در رواِیات به معناِی حرام و مبغوض بودن است مگر آنکه دلِیل و قرِینه اِی بر خلاف آن وجود داشته باشد. (٣) از آن در اصول فقه و نِیز در فقه، باب طهارت به مناسبت سخن گفته اند.
دلالت نهِی بر کراهت: صِیغه نهِی با وجود قرِینه بر رخصتِ ارتکاب آنچه از آن نهِی شده است، دلالت بر کراهت دارد. (٤)
نهِی عبارت است از طلب عالِی (مولا) از دانِی (بنده) ترک فعلِی را و به تعبِیرِی دِیگر، زجر و منع عالِی، دانِی را از فعل، که لازمه آن طلب ترک فعل است. (٥)