فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٩١
به قول مشهور، هزِینه کردن سهم سبيل الله (← سبيل الله) از زکات براِی ساختن، نگه دارِی و تعمِیر مدارس دِینِی جاِیز است؛ (٢) همچنِین است اگر کسِی مالِی را وقف نماِید(٣) ِیا به مالِی وصِیت کند(٤) که در راه خدا و کارهاِی خِیر (← خِیر) هزِینه شود.
مالِی که براِی مدرسه اِی وقف ِیا وصِیت شده است، بنابر قول به ثبوت مالکِیت عنوان، مدرسه مالک آن خواهد بود(٥) (← ملکِیت عنوان).
(١) الروضة البهية ٧/ ١٧٠ ؛ مجمع الفائدة ٥١٤/٧.
(٢) کشف الغطاء ٤/ ١٨١ ؛ جواهر الکلام ١٥/ ٣٦٨ ـ ٣٧٠.
(٣) مسالك الافهام ٥/ ٣٤٨.
(٤) سفينة النجاة (كاشف الغطاء) ٤/ ٨٤ ؛ بلغة الفقيه ٤/ ٩.
(٥) الدروس الشرعية ٣/ ١٣٠ ؛ انوار الفقاهة (الوقف) (کاشف الغطاء) / ٢١.
مِدرَعَه ← درع
مَدعا ← رقطاء
مُدَّعى ← دعوا
مُدَّعى عليه ← دعوا
مدفوع
مَدفوع [= غايط ]: ماده دفعِی روده ها از انسان و حِیوان.
از آن در بابهاِی طهارت صلات، تجارت و اطعمه و اشربه سخن گفته اند.
طهارت: مدفوع انسان و هر حِیوان حرام گوشتِی که خون جهنده دارد، نجس است. در حِیوان تفاوتِی نِیست بِین اِینکه در اصل حرام گوشت باشد ِیا حرمت بر آن عارض شده باشد، مانند حِیوان نجاست خوار (←نجاست خوارِی)؛ لِیکن مدفوع حِیوان حلال گوشت، پاک است.
نجاست و طهارت مدفوع حِیوان حـــرام گوشتِی که خون جهنده ندارد، محل اختلاف است. قول مشهور، پاک بودن آن است.(١) به قول مشهور، مدفوع پرندگان حرام گوشت، نجس است. (٢)
ملاقات چِیزِی با غاِیط در باطن بدن، موجب نجاست نمِی شود، مانند هسته اِی که از بدن خارج مِی شود و آلوده نِیست ِیا وسِیله اِی که براِی اماله (← اماله) داخل بدن مِی کنند. (٣)