مستحب: پوشِیدن اِین لباسها مستحب است؛ لباس سفِید؛ لباس از جنس پنبه و کتان؛ لباس نِیکو و آراسته در بِیرون خانه؛ شلوار؛ لباس ضخيم؛ لباس پاک و پاکِیزه؛ لباسِی که زِی اهل زمان است؛ لباس فاخر؛ لباس زبر و کهنه در خانه و در مواردِی عمامه براِی مرد (١١)

(← عمامه).

آداب: تهِیه لباس زِیـاد بـراِی خـود جاِیز است و اسراف به شمار نمِی رود. (١٢)

شستن لباس و زدودن چرک و کثافات از آن مستحب است. مستحب است لباس مرد در طول، از کعب (استخوان برآمده روِی پا) نگذرد و در پِیراهن، آستِین آن روِی انگشتان را نپوشاند. کشِیده شدن لباس -بر اثر بلند بودن- بر روِی زمِین و نِیز گذشتن آن از کعب براِی مرد مکروه است.(١٣)

گشاد بودن ِیقه پِیراهن، (١٤) پوشِیدن لباس از سمت راست، بردن نام خدا هنگام پوشِیدن لباس و خواندن دعاِی وارد شده و نِیز هنگام درآوردن و تا کردن لباس پس از در آوردن، پوشِیدن شلوار در حالت نشسته و بر سر نهادن عمامه در حالت اِیستاده و پوشِیدن پِیراهن قبل از شلوار، مستحب است. همچنِین گفتن ذکرهاِی الحمد الله، لا اله الا الله، استغفر الله، لاحول ولاقوة الا بالله و دعاهاِی وارد شده هنگام پوشِیدن لباس نو مستحب مِی باشد؛ چنان که هنگام پوشِیدن لباس نو، وضو گرفتن و خواندن دو رکعت نماز؛ در هر رکعت بعد از حمد، خواندن آية الکرسِی، سورۂ توحِید و قدر، مستحب است. (١٥)

لباس نمازگزار: لباس نمازگزار مرد باِید عورت او را بپوشاند و نماز با عورت مکشوف باطل است. بنابر اِین، مرد مِیتواند با ِیک لباسِ پوشاننده عورت نماز بگزارد؛ لِیکن زنِ آزاد جز صورت و دستها تا مچ و بنابر مشهور، قدم؛ اعم از ظاهر و باطن، باِید همه بدن را در نماز بپوشاند؛ خواه نامحرمِی او را ببِیند ِیا نبِیند.(١٦)

نماز گزاردن کنِیز و دختر بچه، بدون روسرِی صحِیح است و پوشاندن سر و گردن بر آنان واجب نِیست. (١٧)