فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٣
زدن آن جاِیز است»؛ (٢٣) لِیکن زدن به صورت حيوان و لعن کردن آن مکروه است. (٢٤)
کسِی که براِی تربِیت حِیوان اجِیر شده ِیا کسِی که چارپاِیِی را کراِیه کرده است مِی تواند در صورت نِیاز، در حد متعارف آن را بزند؛ چنانچه بر اثر زدن حِیوان تلف شود، ضامن نخواهد بود، مگر آنکه زدن بِیش از حد متعارف باشد (٢٥)
سزاوار است جز هنگام نِیاز از زدن حِیوان پرهِیز گردد. (٢٦)
ضمان کتک زدن چنانچه کودک و شاگرد بر اثر کتک زدن ولِی و معلم و زن ناشزه بر اثر کتک زدن شوهرش آسِیب ببِیند ِیا بمِیرد، بر ضمان ولِی، معلم و شوهر هرچند زدن در حد متعارف. (٢٧)
باشد ادعاِی اجماع شده است. برخِی ولِی را ضامن ندانسته و الحاق شوهر به ولِی را نِیز در عدم ضمان بعيد ندانسته اند. (٢٨)
ضربه زدن به صورت دِیگرِی در صورتِی که منجر به ورم کردن صورت گردد، موجب ثبوت ارش ارش)
خواهد بود. در صورت سرخ شدن صورت دِیه آن ِیک دِینار و نصف و در صورت کبود شدن سه دِینار و در صورت سِیاه شدن، به قولِی شش دِینار و به قولِی دِیگر سه دِینار است دِیه ضربه زدن به دِیگر اعضاِی بدن در صورت سرخ شدن سه چهارم ،دِینار در صورت کبود شدن ِیک دِینار و نصف و در صورت سِیاه شدن ِیک دِینار و نصف ِیا سه دِینار بنابر اختلاف دِیدگاهها - مِی باشد.
در دِیه ضربه زدن به سر اختلاف است. برخِی آن را ملحق به صورت و برخِی حکم به ثبوت ارش کرده اند. (٢٩)
کتک زدن دِیگرِی بدون قصد کشتن و با غِیر آلت قتل در صورتِی که منجر به مرگ او شود قتل شبه عمد به شمار مِی رود. (٣٠) ( قتل).
کتک زدن در مقام دفاع و امـر بـه معروف: زدن در مقام دفاع از خود در صورتِی جاِیز است که دفع مهاجم متوقف بر آن باشد و با فرِیاد کردن و مانند آن، امکان دفع نباشد .(٣١) دفاع). حکم زدن در مقام امر به معروف و نهِی از منکر نِیز همِین است (٣٢) (امر به معروف و نهِی از منکر)