اگر اقرار کننده لفظ کذا را با عطف تکرار کنند مانند اِینکه بگوِید: «لَهُ عَلَيَّ گذا و گذا درهم»، بنابر قول دوم، ِیک درهم و بنابر قول اول در صورت نصب درهم ٢١ در هم باِید بدهد؛ زِیرا کمترِین عددِی که ِیکِی بر دِیگرِی عطف و ممِیز بعد از آن منصوب مِی شود، ٢١ است.

برخِی گفته اند: اگر اقرار کننده خبره و زبان دان باشد حکم نظرِیه نخست نسبت به وِی جارِی مِی شود. در غِیر اِین صورت در تفسِیر «گذا» به وِی رجوع مِی گردد. (٣)

(١) الخلاف ٣/ ٣٦٥ ^

(٢) المختصر النافع / ٢٣٤ ؛ تحرير الاحكام ٤ ٤١٣ ؛ تذكرة الفقهاء ١٥/ ٣١٢ ؛ ايضاح الفوائد ٤٤٢٢ : الدروس الشرعية ٣/ ١٤٠ ؛ جامع المقاصد ٢٥٧/٩ ؛ الروضة البهية ٣٩٣/٦ ^^

(٣) المبسوط ٣ ١٣ ؛ الخلاف ٣/ ٣٦٥ - ٣٦٦ : غنية النزوع / ٢٧٣ ؛ كتاب السرائر ٢/ ٥٠٢ - ٥٠٣ ؛ المختصر النافع / ٢٣٤ ؛ تحرير الاحکام ٤١٣/٤ ؛ تذكرة الفقهاء ٣١٢/١٥ - ٣١٩ : مختلف الشيعة ٦/ ٤١؛ مفتاح الكرامة ١٨/ ٤٦١ - ٤٦٨

كذلك الله ربِّی

کذلک الله رَبِّی از اذکار

عنوان ِیاد شده به مناسبت در باب صلات آمده است.

مستحب است انسان پس از تلاوت سوره توحِید، چه در نماز و چه در غِیر نماز ِیک ِیا دو و ِیا سه بار بگوِید «کذلک الله ربِّی» ِیا «کذلک الله ربنا؛ اِین چنِین است خدا؛ پروردگار من». (١) آِیا گفتن آن براِی مأموم، در صورتِی که قرائت امام را مِی شنود مستحب است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. جمعِی آن را مستحب ندانسته اند. (٢) برخِی نِیز قائل به استحباب آن شده اند. (٣) بنابر قول به عدم استحباب گفتن آن به قصد ذکر مطلق نه به قصد ورود بدون اشکال است. (٤)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) وسائل الشيعة ٦ ٧٠ - ٧٣ ؛ کشف الغطاء ٣/ ١٨٩ و ٤٧٦

(٢) مجمع الرسائل / ٣٧٧ ؛ كلمة التقوى ١/٤٢٥ ؛ مجمع المسائل ١/ ٢٣٢ ؛ استفتائات (بهجت) ١٣٩٢

(٣) صراط النجاة ١٠/ ٩٢ ^

(٤) مجمع المسائل ٢٣٢١ ؛ استفتائات (بهجت) ٢/ ٣٣٠ ؛ الفتاوى الجديدة (مکارم) ٧٢/١ ـ ٧٣.

کذب ← دروغ

کُر؛ آب ← آب کُر