سجده بر گِیاهِی که از زمِین مِی روِید و خوردنِی و پوشِیدنِی انسانها نِیست صحِیح است. (٧) آِیا سجده بر گِیاهِی که در بعضِی فصول ِیا برخِی مناطق خوراک انسان است و در بعض دِیگر نِیست، صحِیح است ِیا نه؟ اختلاف است.(٨) به تصرِیح جمعِی، سجده بر گِیاهانِی که از زمِین نمِی روِیند، بلکه بر روِی آب مي رويند، صحِیح نِیست.(٩) برخي در صحت سجده بر چنِین گِیاهانِی تردِید و توقف کرده اند (١٠) (← سجود)

نقاشِی کردن مسجد به انواع گلها و بوته ها مکروه است. (١١)

زکات: از مِیان گِیاهان، به گندم، جو، خرما و کشمش با شراِیطِی زکات تعلق مِی گِیرد. در ساِیر گِیاهان، چنانچه به صورت پِیمانه اِی ِیا وزنِی داد و ستد شوند و نِیز در گِیاهانِی که زود فاسد مِی شوند، همچون سبزِیها (← سبزِی)، زکات مستحب است (←زکات).

صوم: بوِیِیدن گِیاهان معطر، بوِیژه گل نرگس بر روزه دار مکروه است. (١٢) بوِیِیدن آنها بنابر قول مشهور بر معتکف حرام است (١٣) (←اعتکاف).

حج: به قول مشهور، استفاده از گِیاهان خوش بو؛ اعم از خوردن، بوِیِیدن و حمل آنها بر محرم مکروه است. قــول مقابل مشهور حرمت آن است. (١٤) جوِیدن گِیاه اذخر هنگام دخول حرم، مکّه و مسجد الحرام مستحب است (١٥)(← اذخر). برِیدن و کندن گِیاه حرم، حرام است؛ جز اذخر و گِیاهانِی که خود انسان کاشته ِیا در ملک او پس از حصول ملکِیت، روِیِیده باشد. در جواز قطع و کندن گِیاهان خشکِیده اختلاف است؛(١٦) چنان که حرمت ِیا کراهت قطع گِیاهان حرم مدِینه اختلافِی است (١٧) (←حرم).

تجارت: گِیاهان در ملکِیت، تابع زمِین اند. بنابر اِین، کسِی که مالک زمِینِی است، گِیاهان روِیِیده در آن زمِین نِیز ملک او خواهد بود. (١٨)

فروش مِیوه بر درخت در صورتِی که گل آن رِیخته و دانه اش بسته شده باشد، صحِیح است. (١٩)