فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧١٩
از آداب و مستحبات دخول در مسجد الحرام، غسل، داخل شدن با پاِی برهنه و خشوع و وقار، ورود از باب بنِی شِیبه (←باب بنِی شِیبه) و خواندن دعاهاِی وارد شده مِی باشد.(٨)
بنابر مشهور، خوابِیدن در مساجد مکروه است(← مسجد). اِین کراهت در مسجد الحرام و مسجد النبي صلى الله علِیه و آله شدِیدتر است.(٩)
عبور جنب، حائض و نفساء از مسجد (ورود از درِی و خروج از درِی دِیگر، بدون توقف) جاِیز است؛ اما در مسجد الحرام و مسجد النبِی حرام مِی باشد؛ چـــه صرفا عبور کند ِیا بخواهد چِیزِی بردارد و چنانچه در مسجد جنب شود باِید فورِی تِیمم کند و خارج شود. (١٠)
نشستن به حالت احتباء (← احتباء) در مسجد الحرام مکروه است. (١١)
از آنجا که مسجد الحرام جزء حــرم مکه به شمار مِی رود، احکام حرم، از قبِیل حرمت صِید و عدم تعرض به بزهکار پناهنده به آن، درباره آن جارِی مِی شود (← حرم).
قبله بودن مسجد الحرام: به گفته بسِیارِی از قدما و برخِی متأخران، کعبه قبله کسانِی است که در مسجد الحرام اند و مسجد الحرام قبله ساکنان حرم و حرم قبله کسانِی است که دور از حرم هستند (١٢)
(←قبله).
ساِیر احکام: افضل آن است که نماز عِید فطر و قربان در صحرا خوانده شود، مگر در مکه مکرمه که خواندن آن در مسجد الحرام افضل است؛ (١٣) همچنِین مستحب است نماز استسقا (← نماز باران) در مساجد، هرچند بدون سقف. خوانده نشود، مگر مسجد الحرام. (١٤)
مسجد الحرام از مساجدِی است که به اتفاق فقها، اعتکاف در آنها صحِیح است. (١٥)
رِیگهاِیِی که در حج به جمرات زده مِیشود باِید از حرم برداشته شود، جز مسجد خِیف(← مسجد خِیف) و مسجد الحرام که نباِید از آن دو برداشته شود.
برخِی همه مساجد را استثنا کرده اند(١٦) (←رمِی جمره).