حد لواط: حد لواط؛ اعم از لواط کننده و لواط دهنده، قتل است، به شرط آنکه هر دو هنگام عمل بالغ و مختار باشند.(١١) برخِی معاصران، حکم قتل را به محصن (← احصان) اختصاص داده و گفته اند: حد غير محصن صـد تازِیانه است. (١٢)

چنانچه دو دِیـوانـه ِیـا دو نابالغ بـا ِیکدِیگر لواط کنند، حد قتل بر آنان جارِی نمِی شود؛ بلکه حاکم آنان را ادب مِیکند، و اگر ِیکِی بالغ و دِیگرِی نابالغ ِیا ِیکِی عاقل و دِیگرِی دِیوانه باشد، بالغ و عاقل کشته و نابالغ و دِیوانه ادب مِی شوند. البته در لواط دِیوانه با عاقل، در اِینکه حد لواط از دِیوانه ساقط مِیشود ِیا نه، اختلاف است. اشهر سقوط است. همچنِین اگر کسِی را بر ارتکاب اِین عمل اکراه کنند، حد از او ساقط خواهد بود.

اگر کافر ذمِی با مسلمانِی لواط کند، بنابر قول مشهور، حتِی در صورت عدم دخول، کشته مِی شود و اگر با هم کِیش خود لواط نماِید، حاکم اسلامِی مخِیر است مِیان اجراِی حد لواط بر آنان و مِیان بر گرداندن اِیشان در مِیان هم کِیشانشان تا آنان خود بر آنها حد جارِی کنند.(١٣)

چنانچه کسِی با مِیت لواط کند، ابتدا او را تعزِیر (← تعزِیر) و پس از آن حدّ لواط بر او جارِی مِیکنند.(١٤)

مرتکب شونده عمل لواط؛ اعم از فاعل و مفعول، در صورتِی که قبل از شهادت شهود نزد حاکم، توبه کند، حد از او ساقط مِیشود؛ اما اگر بعد از آن توبه نماِید، حد ساقط نمِی گردد و اگر منشأ ثبوت حد، اقرار باشد، حاکم شرع مِیان اقامه حد بر او و عفو وِی مخِیر است. (١٥)

چگونگِی اجراِی حد: به قول مشهور، حاکم در اجراِی حد لواط، مِیان کشتن با شمشِیر، سوزاندن سنگسار کردن، پرت کردن از بلندِی و خراب کردن آوار مخِیّر است؛ چنان که مِیتواند مِیان کشتن با شمشِیر سنگسار کردن، پرت کردن از بلندِی ِیا خراب کردن آوار بر او و سوزاندن پس از آن جمع کند؛ بدِین گونه که ابتدا او را با شمشِیر مِیکشد، سپس بدنش را مِی سوزاند. (١٦)