انکار توحِید، اعم از انکار توحِید ذات با شرِیک قرار دادن براِی ذات خدا و توحِید در تدبِیر و اداره عالم با شرِیک قرار دادن دِیگرِی با خدا در تدبِیر عالم و توحِید در مقام عبادت با اتخاذ معبودِی جز خدا است.

انکار ضرورِی نِیز در صورتِی که به انکار رسالت رسول خدا صلّى الله عليه و آله و ِیا تکذِیب اِیشان برگردد، بدون شک موجب کفرِ منکر آن است. در غِیر اِین صورت، آِیا موجب کفر است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف مِیباشد. در حقِیقت اِین اختلاف به اختلاف در سبب مستقل بودن انکار ضرورِی براِی تحقق کفر همچون انکار توحِید و رسالت ِیا سبب مستقل نبودن آن بر مِیگردد (←ضرورِی). از اسباب کفر، اظهار دشمنِی و بغض نسبت به اهل بِیت علِیهم السلام است.(٣)

در تحقق کفر به امور ِیاد شده، تفاوتِی مِیان صورت انکار و شک نِیست. بنابر اِین، شک در خداِی تعالِی ِیا ِیکتاِیِی او و ِیا رسالت پِیامبر اعظم صلى الله علِیه و آله نِیز موجب کفر خواهد شد؛(٤) چنان که کفر، با اهانت و تحقِیر و استخفاف نسبت به خدا، پِیامبران و جانشِینان آنان و ساِیر مقدسات تحقق مِی ِیابد؛ خواه با گفتار باشد، همچون دشنام دادن ِیا با رفتار، مانند نجس کردن عمدِی قرآن کرِیم ِیا کعبه معظمه. (٥)

فرزندان نابالغ و نِیز دِیوانه کفّار، بنابر قول مشهور، در کفر و احکام آن، تابع پدر و مادر خود هستند(٦) (← تبعِیت).

اقسام کفار: کفار به لحاظهاِی مختلف به اقسامِی تقسِیم شده اند. به لحاظ تولد از پدر و مادر کافر ِیا مسلمان و کافر شدن پس از مسلمانِی، به کافر اصلِی و مرتد (←ارتداد) به لحاظ اعتقاد به دِینِی از ادِیان آسمانِی قبل از آِیِین اسلام و عدم اعتقاد، به کتابِی (←اهل کتاب) و غِیر کتابِی ـ که خود اصنافِی چند دارد، همچون ستاره پرست ماه پرست، خورشِید پرست، آتش پرست، گاوپرست و.....ـ ؛ به لحاظ