٣. از اجزاِی مردار نبودن: نماز خواندن در پوست و دِیگر اجزاِی مردار؛ اعم از حلال گوشت و حرام گوشت؛ دباغِی شده و دباغِی نشده باطل است، (٣٩) مگر اجزاِی بِی روح از مردار حِیوان حلال گوشت، مانند پشم و کرک و مو که نماز در آن صحِیح است. (٤٠)

در بطلان نماز در اجزاِی مردار، مِیان لباس پوشاننده عورت و غِیر پوشاننده از چِیزهاِیِی که نماز با آن به تنهاِیِی صحِیح نِیست، همچون جوراب، تفاوتِی نِیست. (٤١)

بطلان نماز در اجزاِی مردار حِیوانِی که خون جهنده ندارد، محل اختلاف است. (٤٢)

٤. از اجزاِی حِیوان حرام گوشت نبودن: نماز گزاردن در پوست، مو، کرک، پشم و استخوان حِیوان حرام گوشت باطل است. (٤٣) در اِین حکم، تفاوتِی بِین لباسِی که نماز در آن به تنهاِیِی صحِیح است و ساتر عورت مِیباشد و بِین غِیر آن، همچون جوراب نِیست. اِین قول به اکثر، بلکه مشهور نسبت داده شده است. (٤٤) برخِی در فرض دوم (لباس غِیر ساتر) نماز را باطل ندانسته اند. (٤٥) و نِیز در بطلان نماز در اشِیاِی ِیاد شده، بنابر قول منسوب به مشهور، تفاوت نمِیکند آن شِیء لباس پوشِیده در نماز باشد ِیا نمازگزار آن را حمل کند، حتِی در حد ِیک مو بر لباس نمازگزار.(٤٦)

از حکم ِیاد شده (بطلان نماز در لباس تهِیه شده از پشم ِیا پوست حِیوان حرام گوشت) اِین موارد استثنا شده اند:

الف. نماز گزاردن در لباس تهِیه شده از کرک خزّ (← خزّ)، در صورتِی که آمِیخته با کرک خرگوش، روباه و دِیگر حرام گوشتها نباشد، صحِیح است؛ (٤٧) لِیکن صحت نماز در لباس تهِیه شده از پوست خزّ محل اختلاف است. قول به جواز، مشهور مِیان متأخران است. (٤٨)

ب. صحت نماز در لباس تهِیه شده از پوست و کرک سنجاب (← سنجاب) پس از تذکِیه به مشهور متأخران نسبت داده شده است. (٤٩)

ج. برخِی قدما نماز خواندن در لباس تهِیه شده از کرک و پوست سمور(← سمور) و فنک(← فنک) را پس از تذکِیه صحِیح دانسته اند؛ (٥٠) لِیکن دِیدگاه مشهور، عدم صحت آن است.(٥١)