از اموالِی که زکات در آنها مستحب مِی باشد، مال التجاره است؛ ِیعنِی مالِی که انسان آن را به قصد تجارت تهِیه مِیکند. بنابر اِین، در مالِی که به قصد استفاده شخصِی فراهم مِیکند، مانند لباسِی که براِی پوشِیدن خود ِیا خانواده تهِیه مِیکند، زکات مستحب نِیست.

اگر انسان مالِی را براِی استفاده شخصِی تهِیه کند، لِیکن بعد تصمِیم بگِیرد با آن تجارت نماِید، مانند وسِیله نقلِیه اِی که براِی استفاده خود و خانواده اش خرِیده، لِیکن بعد تصمِیم گرفته با آن مسافرکشِی کند، آِیا عنوان مال التجاره بر آن صادق است تا زکات در آن مستحب باشد ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. بنابر قول مشهور، قصد تجارت هنگام تملک مال لازم است. بنابر اِین، در مسئله مورد بحث بر چنِین مالِی، مال التجاره صدق نمِیکند و در نتِیجه زکات در آن مستحب نخواهد بود.(١)

(١) مدارک الاحکام ٥/ ١٦٥ ـ ١٦٦ ؛ الحدائق الناضرة ١٢/ ١٤٦ ؛ مصباح الفقِیه ١٣/ ٤٢٦ - ٤٢٧.

مالک ← ملکِیت

مال الكتابه

مال الكتابه [ = مال المكاتبه]: مالِی که برده طبق قرار داد براِی آزادِی خود به مولاِی خوِیش مِی پردازد(١) (← مکاتبه).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) جواهر الکلام ٣٤/ ٢٨٣ و ٣٣١.

مالکِی

مالکِی: از مذاهب فقهِی اهل سنت.

از مذاهب چهارگانه فقهِی سنِّیان، مذهب مالکِی به پِیشواِیِی مالک بن انس (م ٩٤ - ١٧٩ هـ. ق) است که محضر امام صادق عليه السلام را نِیز درک کرده است.

مذهب مالکِی از لحاظ زمانِی دومِین مذهب از مذاهب چهارگانه اهل سنت است و پِیروان و اصحاب آن، همچون مذهب شافعِی(← شافعِی) به اهل حدِیث معروف اند(١) (← اصحاب حدِیث).

(← مذاهب اربعه)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) تاريخ الفقه الاسلامِی و ادواره / ٦٦ ؛ ادوار علم الفقه و اطواره/ ١٥١.

مالکِیت ← ملکِیت