تجارت: آِیا خرِید و فروش و کسب و کار با مسوخ جاِیز و صحِیح است. اکثر قدما حکم به عدم جواز و صحت کرده اند؛(٦) بلکه برخِی بر عدم جواز بِیع و اجاره و انتفاع و نگهدارِی مسوخ، جز سگ(← سگ) ادعاِی اجماع کرده اند.(٧) برخِی گفته اند: داد و ستد آن تعداد از مسوخِی که داراِی منفعت عقلاِیِی اند و معامله آنها سفهِی به شمار نمِی رود، صحِیح است.(٨)

صِید و ذباحه: در اِینکه مسوخ تذکِیه پذِیرند ِیا نه اختلاف است(٩) (← تذکِیه).

اطعمه و اشربه: خوردن گوشت همه انواع مسوخ حرام است. (١٠)

(١) لسان العرب و مجمع البحرين، واژه «مسخ».

(٢) صراط النجاة (شيخ انصارِی)/ ٣٣٠.

(٣) وسائل الشيعة ٢٤/ ١٠٤ – ١١٢.

(٤) ١٠٤ - ١١٢؛ مستدرک الوسائل ١٦/ ١٦٦ – ١٧٣.

(٥) الحدائق الناضرة ٥/ ٢٢٣ ؛ جواهر الکلام ٦/ ٨١.

(٦) جواهر الکلام ٢٢/ ٣٤ – ٣٦.

(٧) المبسوط ٢/ ١٦٦.

(٨) جواهر الکلام ٢٢/ ٣٤- ٣٥؛ مصباح الفقاهة ١/ ٨٩ – ٩٠.

(٩) ينابيع الاحكام ٥/ ١٩٢.

(١٠) روضة المتقين ٧/ ٤٥١ ؛ فقه الامام جعفر الصادق عليه السلام ٤/ ٣٥٠.

مسِیحِی ← اهل کتاب

مسير يوم

مَسِیر ِیوم: مقدار پِیماِیش قافله در ِیک روز کامل.

عنوان ِیاد شده در رواِیات سفر آمده است. در اِین رواِیات، مقدار مسافتِی که مسافر باِید بپِیماِید تا نمازش قصر و روزه اش افطار گردد «مسيرةُ يَومٍ» تعيين شده است. (١)

مقصود از مسِیر ِیوم، مقدار سِیر متعارف -نه تند و نه کند- ِیک روز معتدل -نه بلند و نه کوتاه- کاروانها در قدِیم در زمِین معتدل (هموار) مِیباشد.(٢)

از آن به مناسبت در باب صلات سخن گفته اند.

در رواِیات، مقدار مسافت موجب قصر نماز و افطار روزه، پِیمودن هشت فرسخ و ِیا مسِیر پِیماِیش ِیک روز قافله ها تعِیِین شده است. در اِین رواِیات سه احتمال مطرح است: