فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٣٤
از واجبات حج، وقوف (←وقوف) در مشعر الحرام ( ← مشعر الحرام) از طلوع فجر روز دهم ذِیحجه تا طلوع آفتاب است. در رواِیتِی زمان کوچ حاجِی از مشعر به منِی هنگام تابِیدن خورشِید بر کوه ثبِیر ذکر شده است. (٢)
علت تعبِیر ِیاد شده اِین است که مشعر مِیان دو کوه واقع شده است؛ از اِین رو، آفتاب تا بلند نشود، امکان دِیدن آن وجود ندارد؛ اما تابِیدن خورشِید بر کوه ثبِیر نشانه طلوع آفتاب و زمــان کــوچ کردن حاجِیان از مشعر الحرام به منِی است.(٣) هنگام طلوع آفتاب از کوه ثبِیر، مستحب است حاجِی هفت بار به گناهانش اعتراف و در پِیشگاه خداوند توبه کند.(٤)
(١) روضة المتقين ٤/ ١٠٥ ؛ لوامع صاحبقرانِی ٨/ ٤٤٢.
(٢) تحرِیر الاحکام ١/ ٦١٠ ؛ وسائل الشيعة ١٤/ ٢١.
(٣) لوامع صاحبقرانِی ٧/ ٤٨٦ و ٨/ ٤٤٢.
(٤) الجامع للشرائع / ٢٠٨ ؛ قلائد الدرر / ٦٨.
کوه ثَور ← غار ثور
کوه حَرا ← غار حرا
کوه قُزَح ← قزح
کوه نور ← غار حرا
کوه وعِیر و عائر
کوه وَعِیر و عائر: نام دو کوه در مدِینه.
محدوده حرم مدِینه منوّره بين عائر [= عير ] و وعير -به فتح واو يا ضم واو و فتح عين و و سكون يا- تعِیِین شده است. عائر و وعِیر نام دو کوهِی است که از دو سمت شرق و غرب، مدِینه را احاطه کرده است. عائر در شرق -و ِیا به قولِی در جهت قبله- مدِینه نزد ذي الحليفه و وعير، مقابل آن واقع شده است و مسافت مِیان آن دو چهار فرسخ ِیا دوازده مِیل است(١) (←حرم).
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١)مرآة العقول ٢٧٩/١٨ ؛ روضة المتقين ٥/ ٣٢٢ ؛ الحدائق الناضرة ١٧/ ٤٠٩.
کهانت
کهانت: پِیشگوِیِی؛ غِیب گوِیِی
کهانت عبارت است از خبر دادن از امور غِیبِی و پنهانِی که از طرِیق ارتباط کاهن با جنِّیان و شِیاطِین و آگاه کردن آنان او را از آن امور حاصل مِی شود؛