فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٣٤
چنانچه مکلف در لباس اختصاصِی خود منِی ببِیند، واجب است غسل جنابت کند. (٨٧)
مستحب است کفن مِیت از جامه اِی باشد که در آن احرام بسته ِیا نماز گزارده است. (٨٨)
صلات: سجده بر زمِین و گِیاه روِیِیده از زمِین که خوردنِی و پوشِیدنِی نِیست صحِیح است؛ از اِین رو، سجده بر لباس صحِیح نِیست؛ هر چند در جواز سجده بر پنبه و کتان اختلاف است. البته در صورتِی که فرد بر اثر شدت گرما و مانند آن نتواند بر زمِین سجده نماِید، بر لباسش سجده مِی کند. (٨٩)
پوشِیدن بهترِین و تمِیزترِین لباس هنگام رفتن براِی نماز عِید فطر و قربان،(٩٠) در روز عِید غدِیر،(٩١) روز جمعه (٩٢) و هنگام نماز (٩٣) و براِی خطِیب جمعه (٩٤) مستحب است.
به تصرِیح برخِی، مستحب است کسانِی که براِی نماز باران مِیروند، جامه کهنه و کم قِیمت بپوشند.(٩٥)
خمس: لباس در خور شأن فرد و خانواده اش از مئونه (← مئونه) به شمار مِی رود که پس از کسر آن، به درآمدِ حاصل از کسب خمس تعلق مِیگِیرد.(٩٧)
صوم: خِیس کردن لباس بدن بر روزه دار مکروه است. (٩٧)
حج: از چِیزهاِیِی که براِی تهِیه اسباب و لوازم حج واجب نِیست فروخته شود، لباس تن مِی باشد؛ خواه لباس کار و مهمانِی و مجلسِی باشد ِیا غِیر آن.(٩٨)
از واجبات احرام (←احرام) براِی مرد، پوشِیدن دو جامه است؛ ِیکِی ازار (لنگ) که از ناف تا زانو را مِی پوشاند و دِیگرِی ردا که بر دوش افکنده مِیشود. لباس احرام داراِی شراِیطِی است که علاوه بر شراِیط لباس نمازگزار باِید دوخته نباشد، مگر در حال ضرورت.(٩٩)
پوشاندن صورت در حال احرام با روبند براِی زن حرام است؛ لِیکن بنا بر مشهور، اسدال (← اسدال) جاِیز است. (١٠٠) احرام بستن در لباس سِیاه،(١٠١) چرکِین (١٠٢) و راه راه (١٠٣) مکروه است.
پوشِیدن تمِیز و آراسته ترِین لباسها هنگام زِیارت معصومان علِیهم السّلام از آداب زِیارت است. (١٠٤)