طهارت: کسِی که در کشتِی مرده است چنانچه انتقال او به خشکِی ناممکن و ِیا دشوار باشد پس از تجهِیز (غسل، کفن و نماز) و بستن جسمِی سنگِین به پاِی او و ِیا قرار دادن وِی درون چِیزِی مانند صندوق، او را به درِیا مِی افکنند. (١)

خورشِید از مطهرات است و با شراِیطِی زمِین و اشِیاِی غِیر منقول همچون ساختمان را در صورت نجس شدن پاک مِیکند. برخِی کشتِی و قاِیق را نِیز در اِین حکم ملحق به اشِیاِی غِیر منقول کرده اند. (٢)

صلات: بدون شک به جا آوردن نماز واجب در کشتِی هنگام اضطرار و عدم امکان خروج از آن، جاِیز و صحِیح است و به مقدارِی که مِی تواند باِید اجزا و شراِیط را رعاِیت کند و اگر خروج از کشتِی و گزاردن نماز در خارج آن امکان پذِیر باشد چنانچه بتواند در کشتِی نماز را با رعاِیت همه اجزا و شراِیط آن به جا آورد در اِین صورت نِیز نماز گزاردن در کشتِی صحِیح و جاِیز خواهد بود؛ لِیکن اگر رعاِیت همه شراِیط و اجزا ممکن نباشد آِیا در اِین صورت نِیز مِیتواند در کشتِی نماز بخواند ِیا باِید کند و نماز را در خارج از کشتِی صبر بگزارد؟ مسئله محل اختلاف است. (٣)

قرائت آِیه (بِسمِ اللهِ مَجراها و مُرساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحيم) (٤)و آِیه ٦٧ سوره زمر و خواندن دعاهاِی وارد شده هنگام سوار شدن به کشتِی مستحب است. (٥)

حج: کسِی که نذر کرده پِیاده حج بگزارد، چنانچه مضطر به سوار شدن به کشتِی و مانند آن شود، بنابر قول برخِی باِید هنگام طِی مسافت، باِیستد و جاِیز نِیست بنشِیند. برخِی اِیستادن را مستحب دانسته اند. (٦)

تجارت: از مکروهات تجارت سوار شدن کشتِی و سفر درِیاِیِی براِی اِین کار است. (٧)

نکاح: آمِیزش در کشتِی مکروه است.((٨)