گاو پستاندار نشخوار کننده و علف خوار و از مهم ترِین چارپاِیان اهلِی (← اهلِی) است. از آن در بابهاِی طهارت، صلات، زکات، حج، تجارت، عارِیه، اطعمه و اشربه، لقطه، حدود و دِیات سخن گفته اند.

طهارت: اگر گاو نر در چاه آب بِیفتد و بمِیرد، تمامِی آب چاه کشِیده مِی شود و اگر گاو ماده باشد به اندازه ِیک کرّ آب کشِیده مِی شود. برخِی کشِیدن به مقدار ِیک کرّ را براِی هر دو گاو نر و ماده کافِی دانسته اند. البته در اِینکه کشِیدن اِین مقدار آب از چاه واجب است ِیا مستحب، مِیان قدما و متأخران اختلاف است(١) (← آب چاه).