فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٨١
اطعمه و اشربه: در کلمات فقها، کلاغها به چهار نوع تقسِیم شده اند:
١. کلاغ سِیاه بزرگ که زِیستگاه آن مناطق کوهستانِی است و از مردار تغذِیه مِیکند. برخِی آن را «غُداف» نامِیده اند. (٧)
٢. کلاغ اَبقَع؛ سفِید و سِیاه که به گفته برخِی، سفِیدِی در سِینه اش مِیباشد. اِین نوع کلاغ «عَقعَق» نِیز نامِیده مِی شود و داراِی دمِی دراز است. برخِی، عقعق دم دراز را نوعِی دِیگر از کلاغ دانسته و گفته اند: اِین نوع، کوچک تر از «غداف» و سفِیدِی اش بِیشتر از «آبقع» است. بنابر اِین، کلاغ داراِی پنج نوع خواهد بود.
٣. زاغ که کلاغ مزرعه است. (٨)
٤. کلاغِی کوچک تر از زاغ و خاکسترِی رنگ. بسِیارِی آن را همان «غداف» نامِیده اند. (٩)
در حلِّیت و حرمت کلاغ، دِیدگاهها مختلف است. برخِی همه انواع آن را حرام دانسته اند. (١٠) در مقابل، برخِی حکـم بـه حلِّیت، لِیکن کراهت انواع آن کرده اند. (١١) بعضِی جز زاغ، ساِیر انواع را حرام و زاغ را مکروه دانسته اند. (١٢) بعضِی نِیز دو قسم نخست را حرام، اما زاغ و نِیز کلاغ خاکسترِی کوچک تر از آن را مکروه دانسته اند.(١٣) (← پرنده)
(١) النهاية / ٢٢٩ ؛ المبسوط ١/ ٣٣٨ ؛ ارشاد الاذهان ٣٢٠/١؛ مسالك الافهام ٤١١/٢
(٢) جامع المقاصد ٣٠٣/٣.
(٣) النهاية / ٢٢٩ ؛ التنقيح الرائع ١/ ٥٣٢-٥٣٣ ؛ جامع المقاصد ٣٠٣/٣ ؛ غاية المراد (حاشية الارشاد ٤٠٦/١ ؛ مدارک الاحکام ٣١٧/٨؛ جواهر الكلام ٢٠/ ١٨٠.
(٤) الكافي في الفقه / ٢٠٣ ؛ دليل الناسک / ١٨٠.
(٥) الخلاف ١٨٤/٣؛ تحرِیر الاحکام ٢/ ٢٦٢؛ قواعد الاحکام ٢/ ٧.
(٦) جامع المقاصد ١٩/٤.
(٧) كتاب السرائر ١٠٣/٣.
(٨) المقتصر / ٣٣٥.
(٩) الخلاف ٦/ ٨٥ ؛ قواعد الاحكام ٣٢٧/٣؛ الدروس الشرعية ٣ / ١٠.
(١٠) الخلاف ٨٥/٦ ؛ مختلف الشيعة ٢٨٧/٨ ؛ ايضاح الفوائد ٤/ ١٤٧ ؛ غاية المراد ( حاشية الارشاد) ٣/ ٥٢٤.
(١١) النهاية / ٥٧٧ ؛ المهذب ٢/ ٤٢٩ ؛ المختصر النافع / ٢٤٤.
(١٢) کتاب السرائر ١٠٣/٣ ؛ المقتصر / ٣٣٥.
(١٣) المبسوط ٢٨١/٦ ؛ اصباح الشيعة / ٣٨٧؛ اللمعة الدمشقية / ٢٣٦ ؛ جامع عباسِی / ٣٣٣.
کلاله
کَلاله: برادران و خواهران مِیت؛ اعم از ابوِینِی (پدرِی و مادرِی) ِیا ِیکِی از آن دو.(١)
منشأ کاربرد اِین عنوان در فقه، قرآن کرِیم است. در آِیات مربوط به ارث در سوره نساء دو بار کلمه «کلاله» آمده است.