لنگِی عبارت است از وجود عِیبِی در پاِی انسان ِیا حِیوان؛ به گونه اِی که نتواند به درستِی راه رود. از آن به مناسبت در بابهاِی صلات، حج، جهاد، نکاح، کفارات و قصاص سخن گفته اند.

صلات: لنگِی اِی که باعث زمِینگِیرِی انسان شود، موجب سقوط وجوب نماز جمعه -در صورت وجوب آن ـ مِی شود. همچنِین است اگر بر حسب عادت، راه رفتن براِی فرد، مشقت غِیر قابل تحمل داشته باشد.(١) در غِیر اِین دو صورت، برخِی به وجوب نماز جمعه بر انسان لنگ تصرِیح کرده اند.(٢) ظاهر کلام بعضِی آن است که لنگِی مطلقا موجب سقوط وجوب نماز جمعه است. (٣)

به تصرِیح برخِی، امامت فرد لنگ براِی مأموم سالم مکروه است. (٤)

حج: از شراِیط معتبر در قربانِی حج، لنگ نبودن آن است. بنابر اِین، چنانچه قربانِی، لنگِیِ آشکار داشته باشد، ذبح آن کافِی نخواهد بود.(٥) همچنِین حِیوانِی که به عنوان کفاره صِید قربانِی مِیشود، نباِید لنگ باشد؛ لِیکن اگر خود صِید لنگ بوده، وجود لنگِی در کفاره آن بدون اشکال است. (٦)

جهاد: جهاد از فرد لنگِی که لنگِی اش مانع راه رفتن ِیا سوار شدن او بر مرکب مِی شود، ساقط است (← جهاد).

نکاح: آِیا لنگِی در زن از عِیوب موجب فسخ عقد نکاح است و چنانچه وِی پِیش از عقد مبتلا به آن بوده و مرد از آن اطلاع نداشته است، مرد مِی تواند بدون طلاق عقد را فسخ کند ِیا نه؟ مسئله اختلافِی است. برخِی، لنگِی در زن را در صورتِی که در حد زمِین گِیر شدن وِی شود. موجب فسخ دانسته اند؛ اما اگر لنگِی بسِیار کم باشد؛ به گونه اِی که عرف آن را عِیب نداند، مجوز فسخ نکاح نخواهد بود.(٨) از برخِی قدما نقل شده که لنگِی در مرد نِیز از عِیوب مجوز فسخ نکاح براِی زن است. (٩)

کفارات: از شراِیط برده اِی که به عنوان کفاره آزاد مِی شود، سلامت او از لنگِی در حد زمِین گِیر بودن است؛