اطلاق مِیشود که جز براِی امرِی ضرور از منزل خارج نمِی شود و با نامحرمان معاشرت ندارد.(١) برخِی گفته اند: خروج از منزل براِی حضور در مجلس سوگوارِی بستگان و دِیدار با آنان و نِیز رفتن به حج و زِیارت مشاهد مشرفه (← مشاهد مشرفه) در بعضِی اوقات، زن را از عنوان مخدّره بودن خارج نمِی کند؛ لِیکن کثرت آن، همچون زِیاد رفتن به بازار براِی خرِید و فروش ِیا تهِیه نِیازمندِیهاِی روزانه، همچون نان، زن را از عنوان مخدّره بودن خارج مِیکند. (٢)

برخِی گفته اند: مخدّره زنِی است که براِی تأمِین نِیازمندِیهاِیش از منزل بِیرون نمِی رود؛ بلکه دِیگرِی آنها را براِی وِی تهِیه مِیکند.(٣) از احکام آن در بابهاِی قضاء، شهادات و حدود سخن گفته اند.

قضاء و حدود: هرگاه کسِی علِیه مخدّره در دادگاه اقامه دعوا کند، قاضِی مخدّره را مکلف به حضور در دادگاه نمِیکند؛ بلکه فردِی مطمئن را به خانه او مِیفرستد تا مِیان وِی و مدعِی حکم کند ِیا از مخدره مِیخواهد وکِیل خود را به دادگاه بفرستد و در صورت نِیاز به قسم دادن او، کسِی را به خانه اش مِی فرستد تا او را قسم دهد؛(٤) چنان که در صورت ثبوت حد براِی او، اِین حد در خانه اش بر وِی جارِی مِی شود.(٥)