فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٧٨
لقمان؛ سوره
لقمان؛ سوره: سِی و ِیکمِین سوره قرآن کرِیم.
از آن در باب صلات نام برده اند.
تلاوت سوره لقمان در هر شب و روز مستحب است. در رواِیتِی آمده است: »هر کس در شب سوره لقمان را بخواند، خداوند فرشتگانِی را موکل مِیکند تا او را در آن شب تا صبح از ابلِیس و لشکرِیانش حفظ کنند، چنان که اگر در روز نِیز آن را تلاوت کند، خداوند فرشتگانِی را مأمور مِی کند تا او را در آن روز از ابلِیس و لشکرِیانش حفظ کنند».(١)
تلاوت سورة لقمان در عمل ام داوود (← عمل ام داوود) پس از نماز عصر نِیمه رجب وارد شده است. (٢)
(١) وسائل الشيعة ٢٥٣/٦ ؛ كشف الغطاء ٣/ ٤٧٢.
(٢) مصباح المتهجد ٨٠٧/٢.
لقمه
لقمه: مقدار خوردنِی که در ِیک دفعه در دهان مِیگذارند.
از آن در باب صوم و اطعمه و اشربه نام برده اند.
صوم: بر روزه دار مستحب است هنگام افطار، با برداشتن لقمه اول بگوِید: «بسم الله يا واسعَ المَغْفِرَةِ إغفر لى».(١)
اطعمه و اشربه: از آداب غذا خوردن، کوچک برداشتن لقمه است. (٢)
بردن نام خدا در هر لقمه از طعام، مستحب است. (٣)
نخوردن شام مکروه است و کراهت، با خوردن ِیک لقمه رفع مِی شود.(٤)
هنگام غذا خوردن، خوردن نمک با اولِین لقمه مستحب است.(٥) لقمه گرفتن و دادن آن به مؤمن مستحب است.(٦)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) وسائل الشيعة ١٠/ ١٤٩.
(٢) توضيح المسائل مراجع ٢/ ٦٠٥.
(٣) وسائل الشيعة ٢٤ / ٣٦١.
(٤) ٣٢٨.
(٥) ٤٠٣- ٤٠٤.
(٦) ٣٧٤.
لقيط
لَقِیط: کودک گم شده اِی که کسِی او را ِیافته است.
لقِیط در لغت به معناِی کودک رها شده اِی است که کسِی او را ِیافته باشد، بدون آنکه پدر و مادر شناخته شده اِی داشته باشد.(١) در کلمات فقها نِیز قرِیب به معناِی لغوِی به کار رفته و به کودک گم شده