هدف تواضع و نِیز نشستن بر زمِین و نزدِیک ترِین جاِی خالِی؛(٦) توسعه دادن و با فاصله نشستن در مجلس، بوِیژه در تابستان(٧) و گفتن «سُبحانَ رَبِّكَ رَبِّ العِزَّةِ عَمَا يَصِفُونَ وَ سَلامٌ عَلَى المُرسَلِينَ وَ الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العالمين» هنگام ترک مجلس.(٨)

جوِیدن کندر در مجالس(٩) و پشت چارپاِیان را مجلس قرار دادن و با هم سخن گفتن مکروه است.(١٠)

فاش کردن اسرار برادر دِینِی که در مجالس براِی اهل مجلس بازگو مِی شود؛ حرام است؛ از اِین رو، در رواِیات به رعاِیت امانت دارِی نسبت به مجالس تأکِید شده و آمده است: «مجالس امانت است (سخنِی که در مجلسِی گفته مِیشود حکم امانت را دارد) و احدِی حق ندارد سخن کسِی را که مِیخواهد پوشِیده بماند، براِی دِیگران بازگو نماِید، مگر با اجازه او». (١١)

(← معاشرت) (← خِیار مجلس)

(١) وسائل الشيعة ١٢/ ٢٠ - ٢٢ و ٧/ ٢٣٠.

(٢) المهذب ٢/ ٥٣٥؛ هداية الامة ٦/ ٦٤ ؛ جواهر الکلام ٢٢/ ١١١؛ کتاب الشهادات (گلپاِیگانِی)/ ١٢١.

(٣) وسائل الشيعة ١٦/ ٢٦٢.

(٤) ١٢/ ٧٤ و ٨٣.

(٥) هداية الامة ١/ ١١٣.

(٦) وسائل الشيعة ١٢/ ١٠٧.

(٧) ١٤.

(٨) ٧/ ١٥٤.

(٩) ٥/ ٢٤٣.

(١٠) ١١/ ٤٨٠-٤٨١.

(١١) ١٢/ ١٠٤.

مجلس ترحِیم

مجلس ترحِیم: مجلس سوگوارِی و بزرگداشت مِیت.

از آن به مناسبت در باب طهارت نام برده اند.

به گفته برخِی، سزاوار است صاحبان عزا براِی سوگوارِی مِیت، سه روز جلوس کنند و مجلس بگِیرند و افضل آن است که با پذِیراِیِی مناسب از شرکت کنندگان، آنان را اکرام نماِیند. (١)

برگزارِی مجلس ترحِیم در مسجد در صورت عدم مزاحمت با نماز، جاِیز است. (٢) برداشتن مخارج مجلس ترحِیم از ترکه مِیت، -در صورت عدم وصِیت ـ منوط به اذن ورثه است.(٣) هزِینه کردن مال صغِیر در مجلس ترحِیم جاِیز نِیست؛ هرچند آن مال از پدرش (مِیت) به وِی به ارث رسِیده باشد. (٤) اگر مِیت وصِیت کرده باشد که براِی او مراسم ترحِیم برگزار کنند، هزِینه آن از ثلث ترکه تأمِین مِی شود(٥)( ← وصِیّت).

(← عزادارِی) (← تسلِیت)