صلات: نماز گزاردن در گل مکروه است. (١٦) اگر مکلّف ناگزِیر از نماز گزاردن در گل باشد در صورت ناتوانِی از رکوع و سجود، براِی آن دو با سر اشاره مِیکند. (١٧) برخِی گفته اند: اگر مکلف در مِیان گل باشد و براِی نماز مکانِی خشک نِیابد و نشستن براِی تشهد و سجده موجب گلِی شدن لباس و بدن گردد مِیتواند تشهد را اِیستاده بخواند و براِی سجده اشاره کند. برخِی جواز چنِین عملِی را مقِید به صورت حرجِی بودن کرده و با حرج نداشتن، نشستن براِی تشهد و سجده را واجب دانسته اند؛ هرچند لباس ِیا بدن گل آلود شود. آِیا در صورت حرجِی بودن و نشستن براِی تشهد و سجده، نمازش صحِیح است ِیا نه؟ مسئله اختلافِی است. (١٨)

محل سجده باِید به گونه اِی باشد که پِیشانِی بر آن مستقر شود؛ از اِین رو، سجده بر گل نرم که پِیشانِی بر آن استقرار نمِی ِیابد، صحِیح نِیست.(١٩)

سجده بر گل در صورتِی که پِیشانِی بر آن استقرار ِیابد صحِیح است؛ لِیکن در صورت چسبِیدن گل بر پِیشانِی، براِی سجده دوم واجب است آن را پاک کند (٢٠)

در غِیر نماز پوشاندن عورت (←عورت) با هر پوشاننده اِی؛ اعم از لباس، گِیاه، برگ درختان و گَل، کفاِیت مِیکند؛ لِیکن در نماز آِیا واجب است در صورت امکان با لباس باشد ِیا حکم آن، حکم غِیر نماز است؟ مسئله محل اختلاف است. برخِی قائل به تخِیِیر مِیان لباس، گِیاه و برگ درختان و گل شده اند. بنابر اِین، با هر ِیک از آنها پوشِیده شود کفاِیت مِی‌کند (٢١) اِین قول به مشهور نِیز نسبت داده شده است. (٢٢)

برخِی، در صورت امکان، پوشاندن عورت با لباس را مقدم و واجب دانسته و با فقدان آن، نماز گزار را مخِیر بِین گِیاه و برگ درختان و گل دانسته اند. (٢٣) اِین قول نِیز به مشهور نسبت داده شده است.(٢٤)

برخِی نِیز پوشاندن عورت را با لباس در صورت امکان واجب دانسته و در صورت عدم امکان آن، گِیاه و برگ درختان و با دسترس نداشتن به آن، پوشاندن با گل را لازم دانسته اند. (٢٥)