مستحبات: مستحبات لباس نمازگزار عبارت است از: نماز در عمامه با حنک؛ نماز با ردا، بوِیژه براِی امام بنابر قول مشهور، متعدد بودن لباس؛ پوشِیدن شلوار؛ از پنبه پاکتان بودن؛ سفِید بودن؛ انگشتر عقِیق به دست کردن؛ پوشِیدن نعل عربِی؛ پوشاندن قدم براِی زن؛ پوشِیدن تمِیزترِین لباس؛ پوشاندن بِین ناف تا زانو براِی مرد؛ گردن بند بستن براِی زن و پوشاندن سر براِی کنِیز و دختر نابالغ. (٧٩)

دِیگر احکام

طهارت: در تشِیِیع جنازه مستحب است صاحبان عزا بدون ردا باشند تا از دِیگران شناخته شوند. به تصرِیح برخِی، مستحب است لباس آنان با دِیگران متفاوت باشد، بوِیژه در جاِیِی که پوشِیدن ردا متعارف نِیست.(٨٠)

شهِید نِیاز به کفن ندارد و بدون غسل و کفن با همان لباسهاِی تنش دفن مِیشود و اگر بدون لباس باشد، کفن کردن او مستحب است (٨١) (← شهِید).

تِیمم با غبار موجود در لباس در حال اضطرار صحِیح است. (٨٢)

چنانچه براِی غسل مِیت، غسل دهنده مماثل پِیدا نشود، محارم از جنس مخالف مِیتوانند از زِیر لباس مِیت را غسل دهند و در صورت نبودن محارم، بنابر قول مشهور، بدون غسل دفن مِی شود. از برخِی قدما در اِین فرض، وجوب غسل از زِیر لباس نقل شده است (٨٣) (← غسل مِیت).

بنابر قول مشهور، در شست و شوِی لباس نجس با آب قلِیل، فشردن لباس لازم است. در نجاساتِی که لباس باِید دوبار شسته شود، آِیا دو بار فشردن نِیز لازم است ِیا نه؟ مسئله اختلافِی است. (٨٤) چنانچه لباس کسِی با سگ، خوک و ِیا کافر ملاقات کند؛ به گونه اِی که نجاست منتقل شود، موضع ملاقات شسته مِیشود و اگر خشک باشد، به قول مشهور، مستحب است بر موضع ملاقات آب بپاشد. برخِی، آن را واجب دانسته اند. (٨٥)

همچنِین آب پاشِیدن بر محل تماس لباس با موش خِیس بنابر مشهور و با مذِی (← مذِی) و ادرار شتر و گوسفند نِیز مستحب است؛ چنان که بر موضعِی از لباس که شک در نجس بودن آن دارد، مستحب مِی باشد.(٨٦)