بنابر قول مشهور، زن پرستار کودک در صورت نداشتن بِیش از ِیک لباس و نجس شدن آن در اوقات مختلف با ادرار کودک، براِی نمازهاِی پنج گانه، در شبانه روز، شستن ِیک بار لباس کفاِیت مِی کند. (٢)

در مسئله ِیاد شده از جهات متعدد اختلاف وجود دارد

١. آِیا حکم فوق اختصاص به مربِیه دارد ِیا شامل مربِی (مرد پرستار) نِیز مِیگردد؟ برخِی قائل به قول نخست شده اند؛(٣) لِیکن برخِی دِیگر، حکم را بـه مربِی نِیز تعمِیم داده اند. (٤)

٢. آِیا مادر کودک بودن در مربِیه شرط است ِیا در ثبوت حکم، تفاوتِی مِیان مادر و غِیر مادر نِیست؟ اکثر فقها عنوان مربِیه را مطلق ذکر کرده و متعرض اِین مسئله که مربِیه باِید مادر باشد نشده اند؛(٥) بلکه برخِی به عدم تفاوت مِیان مادر و غِیر مادر تصرِیح کرده اند. (٦) در مقابل، بعضِی در ثبوت حکم نسبت به غِیر مادر اشکال کرده و آن را از باب احتِیاط به مادر کودک اختصاص داده اند. (٧)

٣. آِیا حکم ِیاد شده اختصاص به پسر بچه دارد ِیا شامل دختر بچه نِیز مِی شود؟ مسئله محل اختلاف است.

برخِی قائل به قول نخست شده اند(٨) و برخِی قول دوم را برگزِیده اند.(٩) برخِی نِیز در مسئله اشکال و توقف کرده اند. (١٠) قول به تعمِیم منسوب به اکثر متأخران است. (١١)

٤. آِیا نجس شدن بدن پرستار، حکم نجاست لباس او را دارد و ِیک بار شستن در روز کفاِیت مِیکند ِیا نه؟ از برخِی متأخران الحاق بدن به لباس نقل شده است. (١٢) بعضِی الحاق را خالِی از وجه ندانسته اند؛ (١٣) لِیکن معروف در کلمات فقها عنوان لباس است؛ بلکه برخِی به عدم الحاق تصرِیح کرده اند. (١٤)