بنابر اِین، همسر پدربزرگ بر نوه و همسر نوه بر پدربزرگ محرم خواهند بود. اِین محرمِیت به صرف عقد؛ اعم از موقت و دائم حاصل مِی شود و مشروط به آمِیزش نِیست. (١٣)

٢. مادرزن: بــــــر زوج، ازدواج بـــا مادرزنش حرام است؛ هرچه بالا رود، مانند مادربزرگ همسر؛ اعم از پدرِی، مادرِی و پدرِی و مادرِی. اِین محرمِیت نِیز به صرف عقد اِیجاد مِی شود.

٣. دختر زن(ربِیبه): دختر زوجه از همسر دِیگر، در صورت آمِیزش با مادرش بر فرد حرام است؛ خواه آن دختر تربِیت شده دست او باشد ِیا نه. دختران دختر زن نِیز هر چه پاِیِین روند بر فرد محرم اند؛ چنان که دختران پسر زن (←ربِیب) نِیز بر او محرم خواهند بود.

در محرمِیت دختر زن تفاوت نمِیکند، دختر از شوهر سابق زن باشد ِیا پس از جداِیِی از فرد و ازدواج با دِیگرِی از او صاحب دختر شده باشد (١٤) (←ربِیبه).

احکام جارِی در محرمِیت سببِی، بر آمِیزش با کنِیز به سبب ملکِیت و تحلِیل نِیز جارِی است. (١٥)

ج. محرم رضاعِی: چنانچه نوزادِی با شراِیط معتبر در رضاع از زنِی شِیر بخورد، مرد صاحب شِیر، پدر رضاعِی و زن شِیر دهنده، مادر رضاعِی او خواهد بود. نِیاکان پدر و مادر رضاعِی، اجداد کودک؛ فرزندان هر ِیک از آن دو، برادران و خواهران کودک و برادران و خـــواهــــران آن دو، عمه، عمو، خاله و داِیِی کودک به شمار مِیروند. بنابر اِین، همه عناوِین هفت گانه اِی که در محرمِیت نسبِی جارِی بود، در محرمِیت سببِی حاصل از رضاع نِیز جارِی است (١٦) (←قاعده رضاع).

چنانچه چند کودک از زنِی شِیر بخورند، در صورتِی که صاحب شِیر ِیک مرد باشد، همه شِیر خورندگان، برادر و خواهر رضاعِی و محرم ِیکدِیگر خواهند بود؛ اما اگر هر شِیر، حاصل ازدواج بــا مردِی باشد، مِیان شِیر خورندگان محرمِیتِی اِیجاد نمِی شود.(١٧)

رضاع در حکم نسب و محرم رضاعِی در حکم محرم نسبِی است؛ از اِین رو، مادر و دختر رضاعِیِ زوجه فرد، همچون مادر و دختر نسبِی او مادر زن و دختر زن آن فرد