فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٤١
مسکر بر هر شِیء مست کننده اطلاق مِیگردد؛ کم باشد ِیا زِیاد؛ ماِیع باشد ِیا جامد. مسکرات انواع گوناگونِی دارد؛ که از چِیزهاِی مختلف، همچون انگور، خرما، کشمش، جو و حتِی مواد شِیمِیاِیِی تهِیه مِیشود(١) (← خمر).
(← قاعده کل مايع مسكر بالاصالة فهو نجس)
(١) جواهر الکلام ٣٦/ ٣٧٣ - ٣٧٤ ؛ الدر المنضود (گلپاِیگانِی) ٢/ ٣١٣؛ مهذب الاحکام ١٦/ ٤٢.
مَسکَن ← خانه
مَسکوک ← سکه
مسکِین ← فقِیر
مَسلَح ← مَسلَخ
مسلخ
مَسلَخ: ابتداِی وادِی عقِیق / رختکن حمام (← حمام) /کشتارگاه (← قربانِی).
از مسلخ به معناِی نخست -که از آن به «مسلح» نِیز تعبِیر شده در باب حج سخن گفته اند.
وادِی عقِیق، مِیقات اهل نجد و عراق مِی باشد. ابتداِی اِین وادِی «مسلخ» ِیا «مسلح» نامِیده مِی شود که افضل، احرام بستن از آن است.(١) (← مِیقات)(١)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) جواهر الكلام ١٨/ ١٠٤ ؛ العروة الوثقى ٤/ ٦٣٣.
مسلم
مُسلِم: معتقد و متدِین به دِین اسلام (← اسلام) کسِی که کالاِیِی را پِیش خرِید مِی کند (← بِیع سلف).
مسلمان ← اسلام
مسلم بن عقِیل
مسلم بن عقِیل: از اصحاب امام حسِین عليه السلام.
جناب مسلم بن عقِیل بن ابِی طالب رضوان الله عليهم، پسر عمو و از ِیاران فداکار امام حسِین علِیه السّلام و سفِیر آن حضرت در کوفه بود که در روز عرفه بــه دست عبِید الله بن زِیاد در کوفه شهِید و در کنار مسجد کوفه به خاک سپرده شد.(١) از اِین عنوان به مناسبت در باب حج سخن گفته اند.