چنانچه مدفوع انسان در چاه آب بِیفتد و متلاشِی شود، بنابر قول به نجاست آب چاه، بنابر مشهور لازم است براِی تطهِیر آن پنجاه دلو از آب چاه کشِیده شود و اگر قبل از متلاشِی شدن، بِیرون آورده شود، کشِیدن ده دلو کفاِیت مِیکند. در اِین حکم فرقِی بـِیـن مدفوع انسان کوچک و بزرگ و مسلمان و کافر نِیست (٤)( ←آب چاه).

به قول مشهور، از مطهِّرات (← مطهرات) زوال عِین نجاست از بدن حِیوانات است. بنابر اِین، منقار مرغ در

صورت آلوده بودن به غاِیط، با زوال عِین نجاست و خشک شدن محل آن، پاک مِی شود. (٥)

واجب است مخرج غاِیط با آب شسته (← استنجاء) و ِیا با سنگ و مانند آن تطهِیر شود(٦) (← استجمار).

از مبطلات وضو، خروج غاِیط از موضع معتاد است و مرجع در صدق غاِیط، عرف است. آِیا خروج غاِیط از غير موضع معتاد باطل کننده وضو مِیباشد ِیا نه؟ مسئله اختلافِی است. البته اگر مخرج غاِیط در جاِیِی دِیگر از بدن انسان باشد، خروج غاِیط از آنجا نِیز باطل کننده وضو خواهد بود(٧) (← وضو).

از مستحبات وضو، شستن دستها بعد از استنجا از غاِیط است.(٨)

حبس و نگه داشتن ادرار و مدفوع(٩) و نِیز تخلِّی مِیان قبرها و روِی آنها مکروه است (١٠)( ← تخلِّی).

صلات: چنانچه مکلف بِیمارِی اِی دارد که قادر به کنترل غاِیط خود نِیست، باِید نمازش را با طهارت بخواند، گرچه لازم باشد چند بار وضو بگِیرد، مگر آنکه به حد عسر و حرج برسد (١١) (← مبطون). نماز خواندن در حالِی که شخص از ناحِیه بول ِیا غاِیط تحت فشار مِیباشد، مکروه است. (١٢) همچنِین نماز خواندن در جاِیِی که پِیش روِی نمازگزار مدفوع باشد، ِیا دِیوار جهت قبله او از فاضلاب مستراح (← چاه فاضلاب) نم برداشته باشد، کراهت دارد. (١٣)

تجارت: خرِید و فروش مدفوع حِیوانات حلال گوشت، در صورتِی که داراِی منفعت عقلاِیِی باشد، جاِیز است.