فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٦٨
برخِی دِیگر، مِیان لباس، گِیاه و برگ درختان قائل به تخِیِیر شده و در صورت در دسترس نبودن ِیکِی از آنها، پوشاندن با گل را لازم دانسته اند.(٢٦)
در پوشاندن عورت با گل، به قول برخِی باِید پوشش به گونه اِی باشد که حجم و رنگ عورت را بپوشاند و در صورت عدم امکان پوشاندن حجم، پوشاندن رنگ پوست آن کفاِیت مِیکند. (٢٧)
برخِی، پوشاندن حجم را لازم ندانسته اند؛ بلکه پوشاندن رنگ را کافِی دانسته اند. (٢٨) بعضِی در فرض آخر (نپوشاندن حجم) در رکوع و سجود اشاره با سر را لازم دانسته اند. (٢٩)
اگر براِی پوشاندن عورت، تنها گل شل و روان در دسترس باشد، آِیا پوشاندن عورت با آن در صورت زِیان نداشتن واجب است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است؛ لِیکن قول نخست به مشهور نسبت داده شده است. در اِین صورت، با عدم امکان رکوع و سجود، براِی آن دو اشاره مِی کند .(٣٠)
مستحب است نماز عِید در صحرا اقامه شود؛ چنان که مستحب است امام بر منبرِی که از گل در همان مکان براِی او فراهم مِیشود خطبه نماز را بخواند.(٣١)
حج: بر مرد مُحرم، پوشاند سر خود، حتِی با گل حرام است.(٣٢)
تجارت: خرِید و فروش گل با داشتن منفعت حلال و عقلاِیِی جاِیز است، مانند گل ارمنِی (← گل ارمنِی) و گل مختوم (← گل مختوم) که مصرف داروِیِی دارند و ِیا گل سرشور (← گل سرشور) که در شست و شوِی سر به کار مِیرود. اِین نوع گل، چنانچه بر حسب عادت به صورت پِیمانه اِی ِیا وزنِی معامله شود ربا نِیز در آن جرِیان مِی ِیابد (← ربا).
خرِید و فروش گلِی که برخِی آن را برِیان کرده و مِی خورند، مانند گل خراسانِی (← گل خراسانِی) براِی خوردن حرام است. (٣٣) برخِی قدما مطلقا خرِید و فروش گل، حتِی گلِی که مصرف داروِیِی دارد را حرام دانسته اند. (٣٤)
معامله سلف (← بِیع سلف) در گل ارمنِی و مانند آن جاِیز است و در معامله باِید جنس، رنگ، کِیفِیت و وزن آن تعِیِین شود. (٣٥)