فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٨٨
از دِیگر محرمات احرام، کشتن ملخ است؛ از اِین رو، در صورت وجود ملخ در سر راه، در صورت امکان، مُحرم باِید راهش را تغِیِیر دهد. در غِیر اِین صورت باِید مراقب باشد ملخ ها را پاِیمال نکند؛ اما اگر ناگزِیر بود و براِیش مشقت داشت، اشکال ندارد.(٤) چنانچه مُحرم با شتر ِیا چارپاِیِی دِیگر، صِیدِی را لگد کند و صِید کشته شود، علاوه بر ضمان، کفاره نِیز بر او ثابت مِی شود.(٥)
تجارت: استفاده از تصوِیر موجودات داراِی روح، همچون حِیوانات، در اتاق مکروه است؛ البته در اِینکه کراهت مطلق است ِیا تنها هنگام نماز خواندن در برابر آن، اختلاف مِیباشد (← تصوِیر). چنانچه تصوِیر بر فرش و مانند آن باشد که زِیر پا قرار مِی گِیرد و لگد مِی شود، کراهت منتفِی است. (٦) حدود: هر عملِی که بر استهزاِی دِین و اهانت به مقدسات دلالت کند، مانند لگد کردن قرآن کرِیم، از اسباب ارتداد است(٧)
(← ارتداد).
مرد مرتد ملِی اِی که توبه داده شده ولِی توبه نکرده است، کشته مِی شود. به قول برخِی، کشتن او ِیا با شمشِیر خواهد بود و ِیا او را آن قدر با لگد مِی زنند و پاِیمال مِیکنند تا بمِیرد. (٨)
دِیات: کسِی که شکم دِیگرِی را به طورِی لگد زده است که بر اثر آن، بِی اختِیار بول ِیا غاِیط از او خارج شده است، به قول بعضِی، قصاص مِیگردد و ِیا باِید ِیک سوم دِیه کامل بپردازد.(٩) اِین قول به اکثر فقها نسبت داده شده است؛ (١٠) بلکه برخِی بر آن ادعاِی اجماع کرده اند. (١١) قول مقابل، پرداخت ارش (← ارش) است.
بر دارنده چارپاِی چموش واجب است از آن مراقبت کند و چنانچه بر اثر سهل انگارِی، حِیوان کسِی را گاز بگِیرد ِیا لگد بزند، صاحبش ضامن است (١٢) (← چموش).
(١) العروة الوثقِی ١/ ٢٢٦ - ٢٢٧؛ مجمع الرسائل / ٨٠.
(٢) الحدائق الناضرة ١٦/ ٩٥.
(٣) تذكرة الفقهاء ٧/ ٣١٢؛ منتهى المطلب ١٢/ ٤٠.
(٤) مناسک حج (مراجع) ١٩٥.
(٥) تذكرة الفقهاء ٧/ ٤٤٤ - ٤٤٥ ؛ منتهِی المطلب ١٢/ ٣١٤؛ مدارک الاحکام ٨/ ٣٣٤.
(٦) النهاية / ٤٠٣ ؛ كتاب السرائر ٢/ ٣٢٨؛ اصباح الشيعة / ٢٤٦.
(٧) جواهر الکلام ٤١/ ٦٠٠ ؛ جامع المسائل (بهجت) ٥/ ٣٣٥.
(٨) فقه الحدود و التعزيرات ٤/ ١٤٧ – ١٤٨و ١٦٠ ؛ الجامع للشرائع / ٥٦٧ – ٥٦٨.
(٩) مختلف الشيعة ٩/ ٣٩١ - ٣٩٢ ؛المقتصر / ٤٥٧ – ٤٥٨.
(١٠) الروضة البهية ١٠/ ٢٥٣.
(١١) الخلاف ٥/ ٢٩٩.
(١٢) جواهر الکلام ٤٣/ ١٢٩.