کلمه توحِید عبارت است از «لا اله الا الله» که با نفِی معبودهاِی خِیالِی و دروغِین، ِیگانگِی خداِی تعالِی را بِیان مِیکند (← توحِید). در رواِیات از آن به کلمۀ اخلاص هم تعبِیر شده است.(١) از اِین عنوان به مناسبت در بابهاِی طهارت و جهاد سخن گفته اند.

فضِیلت: براِی کلمه توحِید فضاِیل بسِیارِی نقل شده است، از جمله در حدِیثِی از امام صادق علِیه السلام آمده است: «هر کس با اخلاص به کلمه توحِید گواهِی دهد، بهشت بر او واجب مِی شود». (٢) در حدِیثِی دِیگر از امام رضا علِیه السّلام آمده است: «خداِی تعالِی فرمود: لا اله الا الله، دژ استوار من است. پس هرکس داخل در من شود از عذابم اِیمن خواهد بود». (٣) رسول خدا صلّى الله علِیه و آله نِیز در بِیانِی نورانِی مِی فرماِید: «بهترِین عبادت گفتن لا اله الا الله است». (٤) از اِین رو، ذکر لا اله الا الله؛ بلکه اختِیار آن بر دِیگر ذکرها، مستحب و داراِی ثواب بِی شمار است(٥) (← تهلِیل).

طهارت: تلقِین کلمه توحِید به مؤمن هنگام احتضار(٦) (← احتضار) و نِیز پس از گذاشتن او در قبر، مستحب است (← تلقين).

جهاد: بر امام عليه السّلام يا منصوب از جانب اِیشان لازم است قبل از آغاز جنگ با کفّار، آنان را به شهادت به کلمه توحِید و رسالت پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله فرا خواند(٧) (← جهاد).

(١) لوامع صاحبقرانِی ٧١/٣؛ وسائل الشيعة ١/ ٢٥.

(٢) الكافي (کلِینِی) ٥٢٠/٢ .

(٣) معانِی الاخبار / ٣٧١.

(٤) وسائل الشيعة ٧/ ٢١١.

(٥) ٢٠٨.

(٦) معتمد الشيعة / ٣٤٠ - ٣٤١ ؛ مستند الشيعة ٣/ ٧٢ – ٧٣.

(٧) منهاج الصالحِین (خوِیِی) ١/ ٣٦٠.

کلمه کفر

کلمه کفر: سخن کفر آمِیز.

کلمه کفر عبارت است از سخن دربر دارندۀ انکار خدا ِیا پِیامبرِی از پِیامبران الهِی ِیا ضرورِی اِی از ضرورِیات (← دِین ضرورِی). از آن به مناسبت در باب طهارت و حدود سخن گفته اند.

چنانچه مسلمانِی از روِی عمد کلمه کفر را بر زبان جارِی کند، مرتد مِیگردد؛(١)