از اِین رو، استمرار بر خوردن گوشت در هر روز مکروه است و در بعضِی رواِیات از بِیش از ِیک بار گوشت خوردن در هر سه روز نهِی شده است.(٣) همچنِین از چهل روز گوشت نخوردن نِیز نهِی و مکروه دانسته شده است. در رواِیات متعدد آمده است: «کسِی که چهل روز خوردن گوشت را ترک کند، در گوش او اذان بگوِیِید». (٤)

حکم تکلِیفِی: خوردن گوشت حِیوان حلال گوشت؛ اعم از اهلِی همچون گوسفند، گاو، شتر و مرغان خانگِی، و وحشِی، همچون گورخر، گوزن و آهو حلال، و خوردن گوشت حِیوان حرام گوشت، مانند درندگان، پرندگان چنگال دار، همچون عقاب و کرکس حرام است (← پرنده). خوردن گوشت برخِی حلال گوشتان، همچون اسب و الاغ مکروه است؛ چنان که خوردن گوشت خام (نپخته) مکروه مِیباشد.(٥)

حلال گوشتِی که به نجاستخوارِی(← نجاستخوارِی، عادت کرده، بنابر قول مشهور، گوشت آن حرام مِی شود، مگر آنکه استبرا (←استبراء) شود.(٦) همچنِین حلال گوشتِی که از شِیر خوک تغذِیه کرده، در حدِی که بر اثر آن استخوانهاِیش محکم شده و گوشت در بدنش روِیِیده است، گوشت و نسل آن حرام مِی شود؛ لِیکن اگر به اِین اندازه شِیر نخورده باشد، خوردن گوشت آن مکروه خواهد بود.(٧) گوشت و نسل حِیوان حلال گوشتِی که انسانِی آن را وطِی کرده است حرام مِی شود(٨) (← آمِیزش با حِیوان).

گوشتِی که از حِیوان زنده جدا مِی شود حرام است.(٩) خوردن گوشت شکار بر محرم حرام است، حتِی اگر شکار کننده غِیر محرم و در غِیر حرم شکار کرده باشد؛ چنان که گوشت شکار مُحرم مطلقا حتِی بر غِیر مُحرم حرام خواهد بود؛ هرچند بنابر قول مشهور، مُحرم در غِیر حرم آن را شکار کرده باشد. (١٠)

حِیوان حلال گوشتِی که مشروب الکلِی نوشِیده است، گوشتش حرام نمِی شود؛ لِیکن بنابر قول مشهور باِید پس از تطهِیر خورده شود؛ اما خوردن دل، جگر و رودۀ آن حرام است، حتِی اگر شسته شود؛ لِیکن اگر ادرار نجس بنوشد، خوردن دل، جگر و رودۀ آن پس از شستن و تطهِیر آن جاِیز خواهد بود. (١١)