فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٥٠
لزوم عقدِی ← لزوم حقِی
لزوم؛ قاعده ← قاعدة لزوم
لِسان ← زبان
لشكر
لشکر: مجموعه اِی از سپاهِیان و جنگجوِیان.
از آن به مناسبت در باب صلات و جهاد سخن گفته اند.
از حالات و موقعِیتهاِی مناسب براِی استجابت دعا، هنگام روِیاروِیِی لشکر اسلام با لشکر کفر است.(١)
به تصرِیح برخِی، چنانچه فرمانده لشکر در مکانِی نِیت اقامت کند و اِین موضوع را پس از چند روز به لشکرِیان اعلام نماِید، آنان به محض آگاهِی، نمازشان را تمام مِی خوانند و قضاِی نمازهاِیِی که قصر خوانده اند، بر آنان واجب نِیست. (٢)
فرمانده لشکر مِیتواند براِی نِیروهاِیِی که در راستاِی نِیاز و مصلحت لشکر مأمورِیتِی خاص انجام مِیدهند، از قبِیل دِیدبانِی و نفوذ در مِیان صفوف دشمن، مالِی از بِیت المال ِیا غناِیم به عنوان جعاله (←جعاله) قرار دهد.(٣)
غناِیم به دست آمده از دشمن مِیان لشکر اسلام تقسِیم مِیشود و همه نِیروها، حتِی کسانِی که نجنگِیده اند، لِیکن در جبهه حضور دارند، در آن سهِیم اند؛(٤) چه آنان که در خط مقدم با دشمن جنگِیده و غناِیم را به دست آورده اند و چه آنان که در جبهه حضور دارند و از سوِی فرمانده لشكر مأموريتى غِیر جنگِی ِیافته اند. همچنِین اگر دو گروه از ِیک لشکر در ِیک منطقه، هر کدام از سمتِی بر دشمن ِیورش برند و غناِیمِی به دست آورند، همه لشکر غناِیم به دست آمده شرِیک هستند؛ لِیکن چنانچه نِیروهاِی اعزامِی به سوِی دشمن، در قالب دو لشکر جداگانه، هر کدام به سمتِی اعزام شوند، غناِیم به دست آمده توسط ِیک لشکر، اختصاص به جنگجوِیان همان لشکر دارد و لشکر دِیگر در آنها سهمِی نخواهد داشت. چنان که اگر گروهِی از لشکرِی که در شهر