فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٠٧
دِیگر احکام: خروج از منِی پس از نِیمه شب جاِیز است.(٥) برخِی آن را مکروه دانسته اند.(٦) البته افضل خروج بعد از طلوع فجر است.(٧)
در صورت خروج پس از نِیمه شب، آِیا داخل شدن در مکه پِیش از طلوع فجر جاِیز است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است.(٨)
آِیا بر کسِی که از روِی جهل ِیا فراموشِی و ِیا اضطرار، بِیتوته در منِی را ترک کرده است، کفاره واجب مِیشود ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است.(٩) برخِی کفاره را از چوپان و کسِی که عهده دار آب دادن حاجِیان است ساقط دانسته و نسبت به مضطر در وجوب کفاره اشکال کرده اند. (١٠) برخِی نِیز کفاره را از جاهل، فراموش کار و مضطر، ساقط و بر چوپان و متولِی آب دادن حاجِیان، واجب دانسته اند.(١١)
(١) غاية المرام ١/ ٤٦١ - ٤٦٢ ؛ جواهر الکلام ٢٠/ ٤ و ١٣ ؛ مدارک الاحکام ٨/ ٢٢٨ ـ ٢٢٩.
(٢) مختلف الشيعة ٤/ ٣٠٧؛ غاية المرام ١/ ٤٦٢.
(٣) الدروس الشرعية ١/ ٤٦٠.
(٤) ٤٦٠ ؛ تذكرة الفقهاء ٨/ ٣٥٨ – ٣٥٩.
(٥) المبسوط ٣٧٨/١ ؛ مختلف الشيعة ٤/ ٣٠٩.
(٦) الوسيلة / ١٨٨.
(٧) كتاب السرائـر ١/ ٦٠٤.
(٨) المبسوط ٣٧٨/١ ؛ الوسيلة ١٨٨ ؛ المهذب البارع ٢/ ٢١٩.
(٩) جامع المقاصد ٣/ ٢٦٣ ؛ كشف اللثام ٦/ ٢٤٠؛ رياض المسائل ٧/ ١١٦ ؛ جواهر الكلام ٢٠/ ٦.
(١٠) الدروس الشرعية ١/ ٤٦٠.
(١١) موسوعة الخوئِی ٢٩/ ٣٩١ – ٣٩٢.
لِیالِی مُقمِرَه ← شبهاِی مهتابِی
لِیالِی مِنِی ← لِیالِی تَشرِیق
لِیسِیدن
لِیسِیدن: مالِیدن زبان به چِیزِی به منظور پاک کردن، خوردن و مانند آن.
از آن به مناسبت در بابهاِی طهارت و اطعمه و اشر به سخن گفته اند.
طهارت: آِیا لِیسِیدن ظرف توسط سگ همان حكم ولوغ (آب خوردن سگ از ظرف) را دارد که علاوه بر شستن، خاک مالِی نِیز لازم است؟ مسئله محل اختلاف مِی باشد. مشهور، لِیسِیدن را ملحق بــه ولوغ کرده اند. برخِی نِیز احتِیاط را در الحاق دانسته اند(١) (← ولوغ).
اطعمه و اشربه: لِیسِیدن انگشتان پس از غذا خوردن با دست، مستحب است. (٢)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) مستند الشيعة /١/ ٢٩٨ ؛ جواهر الکلام ٦/ ٣٥٦ ؛ کتاب الطهارة (شيخ انصارِی) ٥/ ٣٦٤ ؛ مستمسک العروة ٢/ ٢٧؛ موسوعة الخونِی ٤/ ٤٦.
(٢) جواهر الکلام ٣٦/ ٤٤٩ - ٤٥٠.