مرغابِی عبارت است از هر ِیک پرندگان آبزِی با گردن دراز، بالهاِی نسبتاً بارِیک، نوک تِیز و دُم و پاهاِی کوتاه که سه انگشت جلو پاهاِی آنها پرده دار است.(١) از آن به مناسبت در باب حج و اطعمه و اشربه سخن گفته اند.

حج: شکار مرغابِی در حرم (← حرم) حرام و موجب کفاره است. کفاره آن بنابر قول جمعِی ِیک گوسفند است.(٢) جمعِی نِیز کفاره شکار آن را قِیمت آن دانسته اند. (٣)

بنابر قول دوم، چنانچه مُحرم در حرم آن را صِید کند، صدقه دادن به دو برابر قِیمت آن به عنوان کفاره بر او واجب مِی شود.(٤)

اطعمه و اشربه: مرغابِی از پرندگان حلال گوشت است؛ لِیکن اگر به خوردن مدفوع انسان عادت کند، گوشت آن حرام مِیشود و با بازنگه داشتن آن از خوردن نجاست و دادن غذاِی پاک به مدت پنج روز، بنابر قول مشهور، گوشتش حلال مِیگردد. از برخِی هفت روز و سه روز نِیز نقل شده است. (٥)

(١) فرهنگ بزرگ سخن، واژه «مرغابِی» .

(٢) المبسوط ١/ ٣٤٦ ؛ الوسيلة / ١٦٧ ؛ اصباح الشيعة / ١٧١ ؛ جامع المقاصد ٣/ ٣١٧ - ٣١٨ ؛ مدارک الاحکام ٨/ ٣٥١.

(٣) شرائع الاسلام ١/ ٢١٨ ؛ قواعد الاحكام ١/ ٤٦١ ؛ الدروس الشرعية /١/ ٣٥٣ ؛ حاشية شرائع الاسلام / ٢٩٠.

(٤) کشف الغطاء ٦١٠/٤ ؛ كشف اللثام ٤٣٢/٦.

(٥) مستند الشيعة ١٥/ ١١٦ ؛ جواهر الكلام ٣٦/ ٢٧٩ ؛ مصباح الهدى ٢/ ٣٩٢ - ٣٩٣.

مرغّبات

مُرَغَّبات: اعمال مستحبِی ترغِیب شده از سوِی شارع مقدس .