رِیختن مازاد غذاِی قابل مصرف در مزبله، ضاِیع کردن نعمتهاِی الهِی و حرام است؛(٦) چنان که انداختن اسامِی مقدس، همچون نامهاِی خدا و پِیامبران عليهم السلام در مزبله حرام مِیباشد.(٧)

محل رِیختن زباله شهر ِیا روستا، حرِیم آن محسوب مِی شود و احِیا و تملک آن جاِیز نِیست(٨) (← حرِیم).

(← زباله)

(١) لسان العرب، واژۀ «زبل».

(٢) فرهنگ بزرگ سخن، واژۀ «مزيله».

(٣) منتهى المطلب ٤/ ٣٢٥ ؛ جواهر الكلام ٢٤٠/٨.

(٤) کشف الغطاء ٣/ ٨٧ ؛ العروة الوثقى ٢/ ٣٩٨.

(٥) العروة الوثقى ٢/ ١١٦.

(٦) صراط النجاة ٥٥٥/١.

(٧) ٢/ ٤٣١.

(٨) قواعد الاحکام ٢ / ٢٦٧ ؛ الدروس الشرعية ٥٩/٣.

مزد ← اجرت

مزدلف

مُزدَلِف [= حابي]: تِیرِی که به زمِین برخورد و سپس به هدف اصابت مِیکند. (١)

برخِی مِیان مزدلف و حاِیِی فرق گذاشته و گفته اند: مزدلف -بر خلاف حابِی- با قوّت و شدت به هدف برخورد مِیکند(٢) (← رماِیه).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) قواعد الاحكام ٢ / ٣٧٧ ؛ الروضة البهية ٤/ ٤٢٩.

(٢) تذكرة الفقهاء ١٩/ ١٦٠ ؛ مسالك الافهام ٦/ ٨٠.

مُزدَلِفه ← مشعر الحرام

مزر

مِزر: نوعِی شراب.

مِزر، به شراب گرفته شده از جو ِیا ذرت ِیا گندم و مانند آنها از دِیگر حبوبات گفته مِی شود.(١) برخِی لغوِیان آن را بـه شــرابِ گرفته شده از ذرت تعرِیف کرده اند.(٢) در رواِیتِی به شراب جو تعرِیف شده است.(٣) برخِی آن را «مِرز» به تقدِیم «را» بر «زا» -ضبط کرده اند؛ (٤) لِیکن در کتب لغت همان «مِزر» آمده است. مِزر ِیا مِرز از انواع شراب، حرام و مست کننده است(٥) (← خمر) .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) كتاب العين تاج العروس و لسان العرب، واژة «مزر».

(٢) النهاية (ابن اثير)، واژه «مرز».

(٣) الکافِی (کلِینِی) ٢٩٢/٦.

(٤) نزهة الناظر / ١٨؛ كشف الغطاء ٢/ ٣٥١.

(٥) تحرير الوسيلة /٢/ ٤٧٨ ؛ جواهر الكلام ٣٦/ ٣٧٣.

مزرعه

مزرعه: کشتزار.