فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٣٢
سپس دو رکعت نماز تحِیت منزل به جا آورد؛ آنگاه حرکت کند و در حالِی که مِیگوِید «سُبحانَ اللهِ والحَمدُ للهِ ولا اله الا الله والله اکبر»، به مشهد حضرت ِیونس پِیامبر علِیه السّلام برود و قبر او را زِیارت کند و پس از زِیارت، دو رکعت نماز زِیارت بخواند.(٨)
صلات: از نشانه هاِی تشخِیص قبله در فرض عدم امکان تحصِیل علم براِی مناطق مرکزِی عراق، همچون بغداد، حلّه و کوفه، قرار دادن ستاره جُدَِی (←جدِی) بر پشت شانه راست است. (٩)
بنابر قول مشهور، مسافر در چهار مکان، مِیان قصر و اتمام نماز مخِیّر است. ِیکِی از اِین مکانها کوفه است. البته در اِینکه حکم تخِیِیر در تمامِی شهر کوفه ثابت است ِیا تنها در مسجد کوفه، دِیدگاهها مختلف است. برخِی قائل به قول نخست شده اند. (١٠)
(١) دائرة المعارف الاسلامية الشيعية ٢٠/ ٤٤ ؛ دائرة المعارف تشِیع ١٤/ ٢٣٧.
(٢) تِین/ ٢.
(٣) معانِی الاخبار / ٣٦٥.
(٤) وسائل الشيعة ٢٥٦/٥.
(٥) ١٤/ ٣٦٠.
(٦) ٣٦١.
(٧) الوافِی ٢/ ٤٦٦ - ٤٦٧ و ٤٦٩ – ٤٧٠.
(٨) كتاب المزار (شِیخ مفِید) ٧٥ ؛ المزار الكبير / ١٥٤ - ١٥٦ ؛ المزار (شهِیداول)/ ٢٢٥ - ٢٢٧.
(٩) العروة الوثقى ٢٩٩/٢ ؛ مستمسک العروة ٥/ ١٨٧ – ١٩٣.
(١٠) الاستبصار ٢/ ٣٣٦؛ الجامع للشرائع / ٩٣ ؛ الحدائق الناضرة ١١/ ٤٦٠ ؛ العروة الوثقى ٣/ ٥١٦.
کوه
کوه: برآمدگِی بزرگ زمِین از جنس سنگ، خاک ِیا مواد معدنِی.
از احکام مرتبط با کوه در بابهاِی خمس، انفال و حج سخن گفته اند.
قله کوهها و آنچه در قله ها جاِی دارد و جزء آن به شمار مِی رود، از انفال است(١) (← انفال)؛ چنان که خود کوه نِیز به عنوان موات اصلِی از انفال و احِیاِی آن با شراِیطِی جاِیز است(٢) (← احِیاِی موات). مستحب است وقوف در عرفات (← عرفات)، نسبت به کسِی که از مکه مِی آِید در سمت چپ کوه و در دامنه آن باشد(٣) و وقوف در بالاِی کوه مکروه است (٤) (←جبل الرحمه).
از مناسک حج و عمره، سعِی بِین دو کوه صفا (← صفا) و مروه (← مروه) است (٥)
(← سعِی).
(← أُحُد ) (← قزح) (← کوه ابوقبِیس) (←کوه ثبِیر) (←کوه وعِیر و عائر)