به تصرِیح جمعِی، در استحباب ِیا وجوب صلوات ـ بنابر اختلاف در مسئله ـ هنگام ذکر نام پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله، تفاوتِی مِیان نام محمد (صلى الله عليه و آله) و دِیگر اسامِی، القاب و کنِیه هاِی آن حضرت نِیست. برخِی -بنابر قول به وجوب ـ بين القاب مشهور، همچون رسو،ل نبِی، رسول الله و بِین دِیگر القاب آن حضرت، از قبِیل خير الخلق و خير البريه تفصِیل داده و تنها در نوع اول از القاب، صلوات را واجب دانسته اند. (٧)

در اِینکه لقب مفهوم دارد ِیا نه، مِیان اصولِیان اختلاف است. مشهور مفهوم را براِی لقب ثابت ندانسته اند(٨)( ← مفهوم لقب).

(١) المفردات (راغب)، مجمع البحرين و تاج العروس، واژه «لقب».

(٢) تاج العروس ، واژه «عته» ؛ الانوار اللوامع ١٠/ قسم ٢/ ٢٨٥.

(٣) وسائل الشيعة ٢١/ ٤٠٠-٤٠١؛ الکافِی (کلِینِی) ٦/ ٢٠.

(٤) حجرات/ ١١.

(٥) مسالک الافهام ١٤/ ٤٥١ ؛ جواهر الکلام ٤١/ ٤٢١ - ٤٣٢ ؛ كتاب المكاسب ١/ ٣٢٨.

(٦) الانوار اللوامع ١٠/ قسم ٢/ ٢٨٤؛ وسائل الشيعة ٢١/ ٢٠٠.

(٧) الحدائق الناضرة ٨/ ٤٦٤ ؛ العروة الوثقى ٢/ ٦١٩.

(٨) الحاشية على مدارك الاحكام ١/ ٥٩ ؛ الرسائل الفقهية (بهبهاني) / ١١٣ : ماوراء الفقه ٨/ ٣١٥.

لقطه

لُقَطَه: مال گم شده ِیافته شده.

گم شده اِی که کسِی آن را بِیابد ِیا انسان است ِیا حِیوان و ِیا مال. به اولِی «لقيط» (←لقيط)، دومِی «ضــاله»(← ضاله) و سومِی «لقطه» به معناِی اخص اطلاق مِیشود، که در لغت نِیز به اِین معنا آمده است و موضوع اِین نوشتار مِیباشد.

لقطه به معناِی اعم، اصطلاحِی نـزد فقها و دربر گِیرنده هر سه قسم ِیاد شده است.(١) به ِیابنده «مُلتَقِط» و به برداشتن لقطه «التقاط» گفته مِیشود.

در تحقق مفهوم لقطه -که احکامِی خاص بر آن مترتب مِی شود- گم شدن مال از مالک آن دخِیل است. بنابر اِین، اگر مالِی، مالکش مجهول باشد، بدون آنکه آن مال از وِی گم شده باشد، عنوان لقطه بر آن صدق نمِی کند؛ بلکه مصداق مجهول المالک است که احکامِی خاص دارد