حاکم اسلامِی مِیتواند در قرارداد جزِیه (← جزِیه) با اهل کتاب شرط کند. هنگام عبور لشکر مسلمانان از بلاد اِیشان، از آنان پذِیراِیِی کنند و غذا و محل استراحت و دِیگر نِیازهاشان را تأمِین نماِیند.(٦)

سزاوار است حاکم اسلامِی به فرمانده لشکر اعزامِی سفارش تقواِی الهِی و مدارا با مسلمانان را نماِید و از او بخواهد لشکرِیان را به مهلکه نِیندازد و به نِیروهاِی تحت امر توصِیه کند در صورت پِیروزِی بر دشمن، افراد را مثله (←مثله) نکنند، پِیر مردان، کودکان و زنان را نکشند، درختان را قطع نکنند، مگر آنکه ناچار شوند.(٧)

(←جهاد) (← فرماندهِی)

(١) جواهر الكلام ٧/ ٢٠٣.

(٢) منتهى المطلب ٦/ ٣٨٨.

(٣) جواهر الكلام ٢١/ ١١٧- ١١٨.

(٤) ١٩٨- ١٩٩.

(٥) ٢١٠.

(٦) ٢٥٣.

(٧) منتهى المطلب ١٤/ ٨٢.

لُصّ ← سرقت

لُطف؛ قاعدة ← قاعده لطف

لَطمه ← سِیلِی

لطيفه

لطيفه: حکاِیت ِیا عبارت کوتاه خنده دار؛ جوک.

اِین عنوان به مناسبت در پاسخ به استفتائات به کار رفته است.

لطِیفه گوِیِی و لطِیفه نوِیسِی در صورتِی که در بردارنده حرامِی از محرمات اسلامِی باشد، حرام است، مانند اهانت و هتک حرمت مسلمان ِیا گروهِی خاص از آنان و ِیا غِیبت و تهمت.

به تصرِیح برخِی، لطِیفه گوِیِی در صورت عدم قصد حکاِیت و اِخبار از واقع و آگاهِی مخاطب از قصد لطِیفه گو، مصداق دروغ (← دروغ) و حرام نخواهد بود.(١)

(←طنز) (← شوخِی)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) استفتائات جديد (تبرِیزِی) ٣/ ٦٠٢ و ٦٠٣؛ الفتاوى الجديدة (مکارم) ٣/ ٥٣٨ – ٥٤٠.