به قول مشهور، نگاه کردن به آن مقدار از بدن زنان کافر که به طور معمول آن را نمِی پوشانند، بدون قصد لذت و بِیم افتادن در حرام، جاِیز است؛ لِیکن نگاه کردن به عورت کافر بنابر قول مشهور، حرام مِی باشد (٧٣) (← نگاه). برخِی، آن را جاِیز دانسته اند. (٧٤)

کفر و ولاِیت: کافر بر مسلمان ولاِیت ندارد (←ولاِیت). بنابر اِین، هر جا که ولاِیت براِی مسلمانِی بر مسلمانِی دِیگر ثابت است، براِی کافر ثابت نِیست، مانند ولاِیت پدر و جدّ پدرِی مسلمان بر کودکان و دِیوانگانِی که محکوم به اسلام اند و نِیز سفِیهان و ولاِیت آن دو بر عقد نکاح دختر باکره مسلمان و ولاِیت ولِیّ مِیّت بر تجهِیز او، و نِیز ولاِیت قاضِی بر صدور حکم و فِیصله دادن دعاوِی (٧٥) (←قاعده نفى سبيل).

کفر و صله رحم: صله رحم، حتِی اگر رحم، کافر باشد، واجب و قطع رحم حرام است. (٧٦)

کفر و ظهار: به قول اکثر فقها، ظهار(← ظهار) از کافر صحِیح و احکام آن بر وِی جارِی است. (٧٧)

کفر و اِیلاء: اِیلاء کفّارِی که معتقد به آِیِین آسمانِی هستند، مانند اهل کتاب صحِیح است (٧٨) (←اِیلاء).

کفر و لعان: آِیا در لعان کننده، همچنِین لعان شونده اسلام شرط است و در نتِیجه لعان از کافر صحِیح نِیست، ِیا شرط نِیست؟ مسئله اختلافِی است (٧٩) (←لعان).

کفر و بردگِی: کفر اصلِی سبب جواز به بردگِی گرفتن کافر است. مقصود از کافر، کافر حربِی است. در اِین حکم بچه هاِی نابالغ کافر نِیز ملحق به او مِیباشند و بردگِی به نسل او نِیز منتقل خواهد شد؛ هرچند کفر زاِیل شود، مگر آنکه ِیکِی از اسباب آزادِی حاصل و بردگِی منقطع شود که پس از آن، حرِّیت به نسل وِی که بعد از حرِّیت، از او متولد مِی شود، منتقل مِیگردد.(٨٠)

بردگانِی که مولاِی کافر دارند، در صورتِی که قبل از مولاِیشان اسلام بِیاورند و به مسلمانان بپِیوندند، آزادند و مولاِی آنان نمِی تواند آنان را به بردگِی بازگرداند. (٨١)