متردِیه از «تردِی» حِیوانِی را گوِیند که از بلندِی همچون فراز کوه پرت شود ِیا در چاه و دره اِی بِیفتد و بمِیرد.(٢) از آن به مناسبت در باب صِید و ذباحه نام برده اند.

حِیوان حلال گوشت با ذبح شرعِی تذکِیه و خوردن گوشت آن حلال مِیشود(٣) (←تذکِیه)؛ از اِین رو، خوردن گوشت متردِیه حرام است؛ مگر آنکه بعد از سقوط از بلندِی و قبل از مردن ذبح شرعِی شود. (٤) چنانچه امکان رو به قبله کردن متردِیه هنگام ذبح نباشد، مانند آنکه در چاه افتاده باشد و امکان روبه قبله کردن آن نباشد، اِین شرط ساقط است و در هر حالت ذبح شود، حلال خواهد بود.(٥) چنانچه ذبح شرعِی متردِیه هم ممکن نباشد، در صورتِی که با ضربه شمشِیر، چاقو و مانند آن کشته شود، حلال مِی گردد.(٦)

(١) مائده / ٣.

(٢) لسان العرب واژه «ردِی» ؛ فقه القرآن ٢/ ٢٧١.

(٣) جواهر الکلام ٣٦/ ١٠٥.

(٤) الدروس الشرعية ٢/ ٤١٤.

(٥) شرائع الاسلام ١/ ٥٣ ؛ الحدائق الناضرة ٦/ ٤٢٣.

(٦) تحرِیر الاحکام ٦١٠/٤ ؛ مجمع الفائدة ١١/ ١١٠.

مُتَزَلزِل ← تزلزل

مُتَساوى الاجزاء ← مثلى

متشابه

مُتَشابه: مقابل محکم

اصطلاح متشابه در برابر محکم (← محکم) برگرفته از قرآن کرِیم است که آِیات آن به محکم و متشابه تقسِیم شده است.(١) در رواِیتِی از امام رضا علِیه السّلام آمده است در احادِیث صادر شده از معصومان عليهم السلام، همچون قرآن کرِیم، محکم و متشابه وجود دارد».(٢)