تجارت: از محرمات داد و ستد بنابر قول مشهور نجش است. مقصود از نجش آن است که شخص بهاِی کالا را بالا ببرد لِیکن نه به قصد خرِیدن، بلکه به قصد شنِیدن دِیگرِی تا او آن را با آن قِیمت بخرد. برخِی گفته اند: بر حسب ظاهر، معِیار حرمت ،نجش، تحقق غش (خدعه و نِیرنگ به سبب آن است؛ اما چنانچه غرض از بالا بردن قِیمت رونق دوباره کالاِی از رونق افتاده باشد تا به سبب آن به قِیمت واقعِی اش و ِیا کمتر خرِیدارِی شود، حرام نخواهد بود. (١) (← نجش).

رهن: ولِی کودک مِیتواند در صورت نِیاز کودک براِی او قرض بگِیرد. از جمله موارد نِیاز بِی رونقِی کالاِی کودک در بازار است که براِی رونق بخشِی به آن، مِی تواند مالِی را قرض و خرج رواج آن کالا بکند. (٢)

مضاربه: در مضاربه اگر عامل مدعِی خسارت و تحمل زِیان و مالک منکر آن باشد، قول عامل پذِیرفته مِی شود، به شرط آنکه ادعاِی خسارت در جاِیِی باشد که کسادِی در بازار محتمل باشد و در صورت عدم احتمال کسادِی، قولش پذِیرفته نمِی شود. (٣)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) المهذب البارع ٢/ ٣٦٦ ؛ ؛ منهاج ا الصالحين (سيد محمد سعِید حکِیم ٢/ ٢٣

(٢) تذكرة الفقهاء ١٣/ ١٠٩.

(٣) ١٧/١٢٥-١٢٦؛ جامع المقاصد ٨/ ١٦٥؛ مسالک الافهام ٤ ٣٧٠ ـ ٣٧١؛ جواهر الکلام ٢٦/٣٧٣.