زِیارت قبر جناب مسلم بن عقيل رضوان الله عليهما، بوِیژه در روز عرفه و لعن و نفرِین بر قاتلان او در اِین روز، مستحب است. چنان که مستحب است پس از زِیارت، دو رکعت نماز خوانده و ثواب آن به روح آن بزرگوار هدِیه شود.(٢) محل قبر جناب مسلم بن عقيل جزء مسجد کوفه نِیست(٣) (← مسجد کوفه).

(١) بحار الانوار ١٠٠/ ٤٢٩ ؛ شعب المقال / ١٣٧.

(٢) زاد المعاد / ٤٩٦ ؛ بحار الانوار ١٠٠/ ٤٢٦ - ٤٢٩ ؛ المزار الكبير / ١٧٧ – ١٧٩.

(٣) جواهر الكلام ١٧/ ١٧٤ ؛ وسيلة النجاة/ ٢٦٠.

مسلوب العباره

مَسلوب العباره [= مسلوب القول]: کسِی که بر گفته و نوشته وِی اثرِی مترتب نمِی شود.

افرادِی همچون دِیوانه، خفته، مست، بِیهوش، سهو و شوخِی کننده، غافل و کودک از مصادِیق مسلوب العبارة و القول هستند؛ بدِین معنا که بر الفاظ عقود (← عقد) و اِیقاعاتِی (← اِیقاع) که از آنان صادر مِی شود، اثرِی مترتب نمِی شود. بنابر اِین، کسِی که در خواب ِیا در حال مستِی زنش را طلاق دهد، حتِی اگر پس از بِیدار و هشِیار شدن بدان رضاِیت دهد، چنِین طلاقِی صحِیح نِیست.(١)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) تحرِیر الاحکام ٤/ ٤٠٠ ؛ جامع المقاصد ٢٠٣/٩ ؛ جواهر الکلام ٢٢/ ٢٦٦ - ٢٧٠ ؛ ٣٤/ ٢٠٢ و ٣٥/ ١٠٤ ؛ العناوِین ٢/ ٤٩ - ٥٠ ؛ براهين الحج ٢/ ١٢-١٣ ؛ جامع المسائل (بهجت) ٢/ ٥٠٤ ؛ مهذب الاحکام ١٦/ ٢٧٥.

مسلوس

مَسلوس: فرد مبتلا به بِیمارِی رِیزش غِیر اختِیارِی ادرار.

از احکام آن در بابهاِی طهارت، صلات و دِیات سخن گفته اند.

مسلوس -که از آن به «دائم الحدث» نِیز ِیاد مِی شود- در نماز، احکامِی خاص دارد. مسلوس از دو حال خارج نِیست: ِیا براِی وضو گرفتن و نماز خواندن؛ هرچند با بسنده کردن بر واجبات، فرصت مِی ِیابد؛ چه اول وقت ِیا وسط و ِیا آخر آن و ِیا براِی اِین مقدار نِیز -در تمامِی وقت- به دلِیل خروج پِی در پِی ادرار، فرصت نمِی ِیابد.