غسل: هنگام غسل، دست کشِیدن بر بدن مستحب و در صورت توقف رساندن آب به بدن بر آن، واجب است(٤) (← غسل). مسح شکم مِیت به آرامِی قبل از دو غسل نخست مستحب است، مگر در زن حامله اِی که جنِین در رحمش مرده باشد که در اِین صورت، مسح شکم او مكروه است (٥) (← غسل مِیت).

تِیمم: در تِیمم مسح پِیشانِی و دو طرف آن (جبِین) از محل روِیش موها تا ابروها و قسمت بالاِی بِینِی با هر دو دست، بنابر مشهور، و مسح پشت دست راست با کف دست چپ از مچ تا سر انگشتان، همِین گونه پشت دست چپ با کف دست راست، واجب است (٦) (←تِیمم).

استنجا: در تطهِیر محل غاِیط (مدفوع) با سنگ، در اِینکه مسح آن با سه سنگ لازم است ِیا با کمتر از آن -در صورت زوال عِین نجاست- کفاِیت مِیکند، مسئله محل اختلاف است. قول نخست به مشهور نسبت داده شده است(٧) (← استجمار).

دِیگر احکام: امور زِیر مستحب است: مسح محل سجده با دست و کشِیدن دستها بر صورت و جلو بدن پس از سجده شکر (١) (← سجدۂ شکر)؛ دست کشِیدن بر سرِیتِیم از روِی محبت و دلسوزِی؛(٩) مسح رختخواب هنگام خوابِیدن با گوشه لباس؛(١٠) مسح سر، صورت و سِینه با دو دست پس از قنوت در غِیر نماز واجب؛ (١١) مسح سر، ابروها، صورت و دو چشم پس از شستن دستها بعد از غذا و حمد خدا را کردن و خواندن ذکر و دعاِی وارد شده: (١٢) مسح شکم با دست راست و خـــوانــدن دعاِی وارد شده پس از استنجا. (١٣) همچنِین مسح دست به خاک ِیا دِیوار در مواردِی، از جمله هنگام دست دادن با اهل کتابِی (← اهل کتاب) بدون رطوبت و دست زدن به سگ و خوک در صورت خشک بودن و نِیز مس خرگوش و روباه، مستحب است. (١٤)