در تنعِیم که ادنِی الحل (← ادنى الحل) است، مسجدِی وجود دارد که احرام عمره مفرده در آنجا بسته مِیشود. به اِین مسجد، هم مسجد عمره و هم مسجد تنعِیم گفته مِیشود(١)( ← تنعِیم).

(١) مهذب الاحكام ١٤/ ١١٥ ؛ ماوراء الفقه ٢/ ٢٣٢ و ٢٤٣ ؛ توضيح المناسک (لنگرودِی)/ ١٤٤.

مسجد غدِیر

مسجد غَدِیر: مسجدِی در محل رخداد غدير.

عنوان ِیاد شده نام مسجدِی است در حدود پنج کِیلومترِی منطقه جُحفه بِین راه مکه و مدِینه در محل غدِیر خم که رسول خدا صلى الله علِیه و آله در هِیجدهم ذِیحجه سال دهم هجرت، امِیرمؤمنان علِیه السلام را به جانشِینِی خود نصب کردند. (١)

شهِید اول پس از اشاره به استحباب نماز و دعا در مسجد غدِیر، مِی افزاِید: تا زمان ما اِین مسجد باقِی و دِیوارهاِیش پابرجا است.(٢) لِیکن امروزه اثرِی از آن وجود ندارد. از آن به مناسبت در باب حج و مزار نام برده اند.

در رواِیات بر رفتن به مسجد غدِیر و نماز خواندن در آن تأکِید شده است. امام صادق عليه السّلام فرمود: «نماز خواندن در مسجد غدِیر مستحب است؛ زِیرا رسول خدا صلّى الله علِیه و آله، امِیرالمؤمنِین علِیه السلام را در اِین مکان به امامت منصوب کرد و اِین مکان جاِیِی است که خداوند حق را در آن آشکار ساخت». امام کاظم علِیه السلام نِیز به ِیکِی از ِیاران خود فرمود: «در اِین مسجد نماز بخوان که داراِی فضِیلت است و پدرم بدان امر مِیکرد.».(٣)

بر اِین اساس، فقها براِی حاجِی، رفتن به مسجد غدِیر و نماز گزاردن و زِیاد دعا کردن در آن را مستحب دانسته اند. (٤)

بر پاِیه رواِیت امام صادق علِیه السّلام، سمت چپ مسجد غدِیر جاِیِی است که رسول خدا صلّى الله علِیه و اله در آنجا اِیستادند و جمله «مَن كُنتُ مَولاه فَعَلِیٌ مولاه» را بِیان کردند. از اِین رو، برخِی نمازگزاردن در آن قسمت را مستحب مؤکد دانسته اند. (٥)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) آثار اسلامِی مکه و مدِینه / ١٤٨.

(٢) الدروس الشرعية ٢/ ١٩.

(٣) الكافى (كلِینِی) ٤/ ٥٦٦ - ٥٦٧ ؛ وسائل الشيعة ٥/ ٢٨٦ – ٢٨٧.

(٤) الحدائق الناضرة ٤٠٦/١٧؛ جواهر الکلام ٢٠/ ٧٥.

(٥) وسائل الشيعة ٥/ ٢٨٦ - ٢٨٧ ؛ كشف الغطاء ٣/ ٧٣ – ٧٤.