خواندن دو رکعت نماز به عنوان تحِیت مسجد، استعمال عطر، پوشِیدن لباس فاخر هنگام رفتن به مسجد، همچنِین نماز گزاردن در جاهاِی متعدد مسجد ِیا مساجد متعدد مستحب است؛ زِیرا در قِیامت مکان -بر آنچه روِی آن انجام گرفته - شهادت مِیدهد. (٤٢)

ب. محرمات: نجس کردن مسجد حرام است؛ لِیکن در اِینکه بردن نجاست به مسجد مطلقا حرام است؛ هرچند موجب نجس شدن مسجد نگردد، چنان که برخِی قائل شده اند، (٤٣) ِیا تنها داخل کردن نجاستِی که موجب نجس شدن مسجد مِیگردد، حرام است؛ چنان که بسِیارِی قائل شده اند (٤٤) و اِین قول به مشهور متأخران نسبت داده شده است، مسئله محل اختلاف است. (٤٥) البته اگر داخل کردن نجاست موجب هتک مسجد و بِی احترامِی به آن محسوب گردد، به تصرِیح برخِی، حرام است؛ هرچند موجب نجس شدن آن نشود. (٤٦)

بر طرف کردن نجاست از مسجد، واجب کفاِیِی(← وجوب کفاِیِی) فورِی است و تأخِیر آن در حدِی که با فورِیت عرفِی منافات داشته باشد، جاِیز نِیست. (٤٧) اِیــن حكم (عدم جواز نجس کردن و وجوب تطهِیر آن) نسبت به مسجدِی که خراب شده و کسِی در آن نماز نمِیگزارد؛ لِیکن عنوان مسجد دارد، نِیز جارِی است؛ اما مسجدِی که عنوان آن تغِیِیر ِیافت،ه مانند اِینکه غصب شده و عنوان خانه پِیدا کرده ِیا خراب شده و امکان بازسازِی آن نِیست، بنابر اِین قول که مِیتوان محل آن را زراعت کرد، جواز نجس کردن و وجوب تطهِیر آن محل اختلاف است. (٤٨)

داخل شدن کفار؛ اعم از کتابِی (←اهل کتاب) و غِیر کتابِی در مساجد؛ بوِیژه مسجد الحرام، حرام است؛ خواه مسلمانِی به آنان اذن دخول بدهد ِیا ندهد و هِیچ مسلمانِی حق ندارد به کفار اذن دخول به مسجد بدهد. (٤٩)

داخل شدن در مسجد و توقف در آن براِی جنب، حائض و نفساء بنابر قول مشهور حرام است؛ لِیکن عبور کردن از آن، جز مسجد الحرام و مسجدالنبي صلى الله عليه و آله جاِیز است. در اِینکه مقصود از عبور کردن، داخل شدن از ِیک در و خارج شدن از درِی دِیگر است ِیا شامل ورود و خروج از ِیک در نِیز مِی شود، اختلاف است. (٥٠)